مریل استریپ در گفتوگویی تازه، به روندی در سینمای امروز اشاره کرده که به باور او، باعث سادهسازی شخصیتها و کاهش پیچیدگی در روایت شده است؛ روندی که او از آن با تعبیر «مارولسازی» یاد میکند. این بازیگر باسابقه معتقد است بسیاری از آثار پرهزینه معاصر، برای جلب مخاطب گستردهتر و فروش بیشتر، به فرمولی تکیه میکنند که در آن مرز میان خیر و شر بیش از حد روشن و شخصیتها بیش از اندازه تکبعدی میشوند.
استریپ که این روزها همزمان با اکران The Devil Wears Prada 2 دوباره در مرکز توجه رسانهها قرار گرفته، در مصاحبهای با Hits Radio درباره فضای غالب سینمای جریان اصلی صحبت کرد. او توضیح داد که ترجیح میدهد در فیلمها با شخصیتهایی روبهرو شود که از نظر اخلاقی و احساسی، لایهدارتر و واقعیتر باشند؛ نه کاراکترهایی که فقط برای ایفای نقش «قهرمان» یا «شرور» طراحی شدهاند.
به گفته او، یکی از مشکلات فیلمهای امروزی این است که بیش از گذشته به سمت الگوهای مشخص و قابلپیشبینی حرکت کردهاند؛ الگویی که در آن معمولاً یک جبهه کاملاً خوب و یک جبهه کاملاً بد وجود دارد. استریپ این مدل را خستهکننده توصیف میکند و باور دارد آنچه زندگی را جذاب میکند، دقیقاً همان تناقضها، ضعفها و ابهامهای انسانی است؛ جایی که قهرمانان همیشه بینقص نیستند و ضدقهرمانها نیز میتوانند ویژگیهایی قابلفهم یا حتی دلنشین داشته باشند.