به گزارش سرویس سیاسی تابناک، مانموهان سینگ یک اقتصاددان، دانشگاهی و سیاستمدار هندی بود که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴ به عنوان سیزدهمین نخستوزیر هند خدمت کرد. او عضو حزب کنگره ملی هند (INC) بود و بخاطر مشارکتهای چشمگیرش در سیاستها و اصلاحات اقتصادی هند و بهعنوان معمار آزادسازی اقتصادی هند و بهخاطر رویکرد فکریاش در حکمرانی بسیار محبوب بود. اگرچه دوران سیاسی او با چالشهایی همراه بود، اما مشارکتهای او در تحول اقتصادی هند بسیار مهم و تأثیرگذار است.
زندگی و تحصیلات
او متولد ۲۶ سپتامبر ۱۹۳۲ در «گاه» واقع در پنجاب (در پاکستان فعلی) بود. تحصیلات ابتدایی خود را در پنجاب به پایان رساند و برای تحصیلات عالی به بریتانیا رفت. مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد در رشته اقتصاد را از دانشگاه پنجاب و مدرک دکترای اقتصاد را با تمرکز بر عملکرد صادراتی هند از کالج نوفیلد، دانشگاه آکسفورد در سال۱۹۶۲ دریافت کرد.
قبل از ورود به سیاست
سینگ کار خود را به عنوان یک اقتصاددان آغاز کرد و سمتهای دانشگاهی و بوروکراتیک مهمی را بر عهده داشت که عبارتند از:
استاد اقتصاد در دانشگاه پنجاب و سپس در مدرسه اقتصاد دهلی.
مشاور ارشد اقتصادی دولت هند ۱۹۷۲–۱۹۷۶
رئیس بانک مرکزی هند ۱۹۸۲–۱۹۸۵
معاون رئیس کمیسیون برنامهریزی ۱۹۸۵–۱۹۸۷
اصلاحات اقتصادی بهعنوان وزیدهتر کرد. هند برای رعایت تحریمهای بینالمللی واردات نفت از ایران را کاهش داد و در عین حال به دنبال مکانیزمهای پرداخت جایگزین بود.
۲_ عملکرد متوازن:
دولت سینگ باید شراکت راهبردی هند با ایالات متحده را با روابط سنتی با ایران هماهنگ میکرد، که اغلب منجر به انتقاد از سوی ناظران داخلی و بینالمللی میشد.
به طور کلی در دوره مانموهان سینگ، روابط هند و ایران پایدار، اما محتاطانه باقی ماند و تحت تأثیر فرصتها (مانند انرژی و اتصال منطقهای) و چالشها (مانند تحریمها و ژئوپلیتیک) قرار داشت. رویکرد او بازتاب هدف کلی سیاست خارجی هند برای حفظ استقلال راهبردی و توازن میان منافع جهانی و منطقهای بود.
کوثر خسروی