در خاطرات اسدالله علم، وزیر دربار شاهنشاهی آمده که ارتشبد فتح الله
مین باشیان، در جلسهای با وزیر دارایی پیشنهاد داده بوده که کمک مالی که به
افسران ارتش میشده تا برای مداواهای خاص به خارج بروند افزایش یابد و در بحث بر
سر این قضیه گفته بوده: “این کار اگر با هزینههای فسق و فجور والاحضرت اشرف
(خواهرشاه) مقایسه شود مثل قطرهای در اقیانوس است”.
در گزارشی دربارهٔ فساد خاندان پهلوی مینویسد: «اخیراً رئیس یکی از بزرگترین
بانکهای ایران به یکی از مقامات سفارت گفته که چندی پیش، توجه شاه را به یکی از
معاملات اشرف جلب کردهبود. گفته بود اگر جزئیات این معامله علنی شود، بازتاب منفی
خواهد داشت. شاه به این گزارش توجهی نکرد. رئیس بانک میگفت اگر کسی دیگر جز اشرف
این کار را کرده بود، ده سال حبس میکشید.
“شهرام، پسر ارشد شاهدخت اشرف، در آن روزها به عنوان دلال و کارچاقکن شهره
شهر بود. سازمان سیا معتقد بود، شهرام در برخی زمینهها، راه مادرش را دنبال میکند
و در تهران به عنوان کارچاقکن شهرت بدی پیدا کرده و در حدود بیست شرکت مختلف صاحب
سهم است…