سال ۱۴۰۰ بی شک سال بیرون زدن بلیه قتلهای ناموسی بود. رویدادهایی بسیار تلخ و تکاندهنده که به همگان نشان داد اگر سر به زیر برف فروبرند، حقیقت بی رحم آنها را احاطه خواهد کرد.
به گزارش خبرآنلاین، با وجودی که آمار رسمی از سهم قتلهای ناموسی یا قتل به خاطر شرف از کل قتلهای کشور ارایه نمی شود ولی برخی منابع غیررسمی می گویند بین ۲۰ تا ۵۰ درصد قتلها در برخی استانهای کشور مربوط به مسایل ناموسی و جنسی است. حالا یا قربانی، به دلیل حضور در یک رابطه به قتل رسیده یا قربانی بدون آنکه خود بخواهد، به خاطر رابطه دیگران به طرز فجیعی کشته شده است که رقیب کشی شایع ترین نمونه این قتلها است. قتلهای ناموسی یا قتل به خاطر شرف همیشه به دست نزدیکان قربانی و با انگیزه بازگشت شرف و نشان دادن زدودن چیزی که از نظر آنها ننگ تلقی می شد، انجام می شود. از این رو، قتلهای ناموسی کمتر پرده پوشی می شود و همگان از هویت قاتل مطلعند، قاتل یا قاتلها عموما از کرده خود شادند و نگاه افتخارآمیز به عملکرد جنایتبار خود دارند. جالب اینجاست خانواده، طایفه و قبیله هم عموما از قتل ناموسی حمایت می کنند، شیوخ، ریش سفیدان و بزرگان قبیله از آن چشم پوشی می کنند و البته به دلیل اینکه عموما اولیای دم رضایت می دهند از قصاص هم خبری نیست و قانون تنها می تواند در حد تعزیر، چند سالی قاتل را در زندان نگه دارد. برخی حقوقدانان از عدم مجازات جدی قاتل ناموسی به عنوان پدیده منطقه ناحقوق یاد کردند