از همان دههی 70 که اولین حضورِ «بهنوش طباطبایی» در تلویزیون ایران رقم خورد، میشد حدس زد که بازیگری متولد شده است که حرفهای بسیاری در سینمای ایران دارد. طباطبایی البته برخلافِ بسیاری دیگر، راهِ صد ساله را یک شبه طی نکرد؛ ابتدا در نقشهای مکمل بازی کرد و در تئاتر تواناییهای خود را به اثبات رساند و سرانجام بدل به بازیگری ممتاز و قابل اتکا شد، آن قدری که آخرین نقشآفرینیاش بازی در نقش «زری» سووشون است که یکی از مهمترین شخصیتهای زنِ ادبیاتِ داستانی به حساب میآید.
به گزارش فیلمنیوز، بهنوش طباطبایی در کنارِ بازیگری ، تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته روانشناسی تا مقطع دکترا ادامه تا از یک طرف وابسته به بازیگری و بهتبعِ آن پذیرشِ هر نقشی نشود و از آن طرف از تحصیلاتِ آکادمیکش برای درکِ بهترِ نقشهایش استفاده کند؛ فرقی نمیکند که آن نقش، لیلا زمردیان باشد یا مادری مجاهد که از زندگی هیچ چیز جز فرزندش را نمیخواهد. او حالا هوشمندانه و با وسواس، نقشهایش را انتخاب میکند و با دوری کردن از حاشیهها، پس از هر نقش، شمهای دیگر از تواناییهای خود را به تصویر میکشد. به بهانهی تولدش به برخی از نقشهای او پرداختهایم.