به گزارش خبرنگار آنا، سقط جنین از دیرباز یکی از مهمترین و مناقشهبرانگیزترین موضوعات حوزههای پزشکی، حقوقی، فقهی و اجتماعی بوده است. این پدیده نه تنها سلامت جسمی و روانی زنان را تحت تأثیر قرار میدهد، بلکه پیامدهای گستردهای در عرصههای اخلاقی و فرهنگی نیز به همراه دارد. آمارهای جهانی نشان میدهد که سالانه حدود ۱۲۱ میلیون بارداری ناخواسته در دنیا رخ میدهد که بیش از ۷۳ میلیون مورد آن به سقط منتهی میشود و حدود ۲۰ درصد مرگومیر مادران ناشی از سقطهای غیرایمن است. این ارقام بیانگر اهمیت تدوین و اجرای قوانین و سیاستهای بهداشتی مؤثر برای پیشگیری از بارداریهای ناخواسته و کاهش سقطهای غیرایمن است.
در ایران، قوانین مرتبط با سقط جنین بسیار محدود و مبتنی بر فقه اسلامی تدوین شده است. بر اساس مصوبه مجلس شورای اسلامی، سقطدرمانی تنها در شرایط خاصی همچون تهدید حیات مادر یا ابتلای جنین به بیماریهای شدید و ناسازگار با حیات و آن هم پیش از چهار ماهگی (پیش از ولوج روح)، با تشخیص سه پزشک متخصص و تأیید پزشکی قانونی مجاز شمرده میشود. هرگونه اقدام خارج از این چارچوب، طبق قانون مجازات اسلامی جرم محسوب میشود. با وجود این محدودیتها، برآوردها نشان میدهد که سالانه حدود ۲۹۰ هزار سقط غیرقانونی در کشور انجام میشود که بیشترین موارد آن در میان زنان ۱۵ تا ۲۴ ساله گزارش شده است.
مطالعات تطبیقی و سیاستهای بینالمللی