محیطبان بازنشسته با بیش از چهاردهه تجربه میدانی در محیط زیست ایران، با عشق و تعهدی مثالزدنی، خانه و تمام دارایی خود را فروخت تا «کاروان یوزپلنگ» را راه بیندازد و در مسیر حفاظت از این گونه ارزشمندِ «در خطر شدید انقراض» مشارکت مردمی و آگاهی عمومی در زمینه ضرورت حفاظت را ارتقا دهد.
به گزارش ایرنا، او دلش با تپشهای گریزپاترین موجود زمین همنواست. وقتی نام یوز را میشنود، در ذهنش پهنهای از دشتهای طلایی ذخیرهگاه زیستکره خارتوران در شاهرود زنده میشود؛ جایی که نسیم بر علفها میلغزد و ردّ پاهای ظریفی نشانهای از آخرین بازماندگان شتاب و شکوه است.
او، تنها عاشق یک جاندار حیات وحش نیست؛ عاشق آزادی، سرعت، آرامش و نجابت است.
نگاهش به چشمان کهربایی یوزپلنگِ نقشبسته بر روی کاروان پر از احترام است و هر خبری از حال و روز این گربهسان کمیاب، ضربان قلبش را تندتر میکند.
او با دیدن یک تصویر، یک ردپا یا حتی نام «یوز» احساس مسوولیت میکند؛ انگار بخشی از روحش را در پهنههای کویری رها کرده باشد.
برای او، یوزپلنگ فقط یک گونه در معرض خطر نیست؛ نماد امیدی شکننده است که باید با دقت، با عشق و با همت جمعی از آن پاسداری کرد.
«بهمن نجفی» بازنشسته اداره حفاظت محیطزیست و صاحب کاروان یوزپلنگ در گفت گو با خبرنگار ایرنا، باور دارد که اگر این موجود باشکوه از میان ما برود، بخشی از زیبایی این سرزمین نیز خاموش خواهد شد.
از کودکی با طبیعت عجین بود و edItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
