مردی که به دوربین‌ها لبخند می‌زد

«دکتر آدم خاصی بود. مسائل را خوب می‌فهمید. می‌دانست که باید لحظات حساس جنگ ثبت شوند. برای بچه‌های عکاس احترام خاصی قائل بود. یک ستاد کوچک داشت که به‌زور نیروهایش در آن جا می‌شدند، اما یک اتاق به عکاس می‌دادند و این خیلی با ارزش بود.»
«دکتر آدم خاصی بود. مسائل را خوب می‌فهمید. می‌دانست که باید لحظات حساس جنگ ثبت شوند. برای بچه‌های عکاس احترام خاصی قائل بود. یک ستاد کوچک داشت که به‌زور نیروهایش در آن جا می‌شدند، اما یک اتاق به عکاس می‌دادند و این خیلی با ارزش بود.»

گروه هنرهای تجسمی: «دکتر آدم خاصی بود. مسائل را خوب می‌فهمید. می‌دانست که باید لحظات حساس جنگ ثبت شوند. برای بچه‌های عکاس احترام خاصی قائل بود. یک ستاد کوچک داشت که به‌زور نیروهایش در آن جا می‌شدند، اما یک اتاق به عکاس می‌دادند و این خیلی با ارزش بود.»

این جمله‌ها را بهرام محمدی‌فرد می‌گوید. عکاسی که سی‌وچند سال قبل وقتی خیلی جوان بود، به مصطفی چمران گفت که از جنگ نمی‌ترسد و می‌خواهد همراه او به عملیات برود و از نیروهای ستاد جنگ‌های نامنظم عکس بگیرد. او توانست با آزادی عملی که چمران در اختیارش گذاشته بود، عکس‌های زیادی از دوران حضورش در ستاد جنگ‌های نامنظم بگیرد.

منبع  : بولتن نیوز

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *