به نقل از جهان اقتصاد، بازار پوشاک آرامآرام وارد مرحلهای شده که کاهش فروش دیگر یک اتفاق فصلی یا مقطعی نیست. مسئله عمیقتر است: خانوارها در حال بازتعریف اولویتهای مصرفی خود هستند و پوشاک، در بسیاری از سبدهای خرید، از یک نیاز منظم به یک هزینه قابلتعویق تبدیل شده است. در سوی دیگر بازار، تولیدکننده و فروشنده با هزینههایی مواجهاند که اجازه کاهش جدی قیمت را نمیدهد. حاصل این دو روند، بازاری است که نه مشتری توان خرید سابق را دارد و نه عرضهکننده امکان فروش با قیمتهای قبلی را.
این تفاوت میان «دیدن کالا» و «خریدن کالا» امروز به یکی از نشانههای مهم بازار تبدیل شده است. مصرفکننده هنوز به فروشگاه میرود، قیمت میپرسد، لباس را امتحان میکند و حتی درباره تخفیف مذاکره میکند؛ اما در نهایت ممکن است خرید را به زمان دیگری موکول کند. این رفتار برای بازار پوشاک اهمیت زیادی دارد، زیرا نشان میدهد مشکل فقط کمبود مشتری نیست؛ مشکل، کاهش قدرت تبدیل تقاضا به خرید واقعی است.