مردم دوستی و همدلی؛ آموزه بزرگ امام علی(ع) و غدیر خم
« پس آنگاه كه در زندگی گذشتگان مطالعه و انديشه می كنيد، عهده دار چيزی باشيد كه عامل عزّت آنان بود، و دشمنان را از سر راهشان برداشت، و سلامت و عافيت زندگی آنان را فراهم كرد، و نعمتهای فراوان را در اختيارشان گذاشت، و كرامت و شخصيّت به آنان بخشيد، كه از تفرقه و جدایی اجتناب كردند، و بر وحدت و همدلی همّت گماشتند، و يكديگر را به وحدت واداشته به آن سفارش كردند. و از كارهایی كه پشت آنها را شكست، و قدرت آنها را در هم كوبيد، چون كينه توزی با يكديگر، پركردن دلها از بخل و حسد، به يكديگر پشت كردن و از هم بريدن، و دست از ياری هم كشيدن، بپرهيزيد.» نهج البلاغه، خطبه192
« پس آنگاه كه در زندگی گذشتگان مطالعه و انديشه می كنيد، عهده دار چيزی باشيد كه عامل عزّت آنان بود، و دشمنان را از سر راهشان برداشت، و سلامت و عافيت زندگی آنان را فراهم كرد، و نعمتهای فراوان را در اختيارشان گذاشت، و كرامت و شخصيّت به آنان بخشيد، كه از تفرقه و جدایی اجتناب كردند، و بر وحدت و همدلی همّت گماشتند، و يكديگر را به وحدت واداشته به آن سفارش كردند. و از كارهایی كه پشت آنها را شكست، و قدرت آنها را در هم كوبيد، چون كينه توزی با يكديگر، پركردن دلها از بخل و حسد، به يكديگر پشت كردن و از هم بريدن، و دست از ياری هم كشيدن، بپرهيزيد.» نهج البلاغه، خطبه192
