اهمیت یافتن مفهوم مردم در ایام انتخابات گرچه موضوع غریبی نیست اما برخی اظهارات و ادعاها از سوی شماری از سیاسیونی که ملموسترین ارتباطشان با مردم از پشت شیشه دودی شاسیبلندها و در مسیر رفت و برگشت میان پاستور و جماران بوده! حتی برای دوران انتخابات هم پدیده عجیبی محسوب میشود.
جوان آنلاین: دولتمردان سابق این روزها با نزدیک شدن به ایام انتخابات مجلس شورای اسلامی و خبرگان رهبری، بار دیگر دغدغهمند مردم شده و از تریبونهای متواتر بر ضرورت «گوش شنوا بودن» برای مردم تأکید میکنند. این در حالی است که عملکرد آنها در دوران مسئولیت یکی از مهمترین عوامل کاهش مشارکت مردم در انتخابات اخیر بوده است. این گروه در حالی مدعی «حمایت مردم» از خود بوده و آن را نقطه متمایز دولتشان با دولت فعلی میدانند که همچنان در برابر این پرسش، پاسخی ندارند که با این حمایت مردمی گستردهای که مدعی آن هستند، در ۸ سال دوران مسئولیت خود چه کردند و این سرمایه اجتماعی را چگونه تلف کردند که در پایان دولت متبوعشان میزان محبوبیت آنها به پایینترین میزان خود رسید؟
مردمی هستیم اما از دور!
به گزارش ایرنا، رأی مردم به هریک از نمایندگان مجلس، رئیس قوه مجریه و نمایندگان مجلس خبرگان رهبری، مسئولیت و تکلیفی بر دوش هریک از این منتخبان قرار میدهد، تکلیفی که در نظام جمهوری اسلامی هم از دیدگاه ایدئولوژیک و هم الشهای این نهادها در طول ۱۷ ماه از عمر دولت سیزدهم از مهمترین نمادهای مردمی بودن آیتالله رئیسی در مقام عمل و نه شعار بوده است.
این رویکرد وقتی با رویه دولت سابق قیاس شود که رئیس آن در طول دو سال از زمان شیوع کرونا، حتی برای حضور در مجلس و تقدیم بودجه هم حاضر نشد و حتی وزرای کابینه هم به سختی، زمانی برای دیدار و گفتوگو با رئیسجمهور مییافتند، مشخص میشود که در مقام شعار و حرف آنهم در موسوم انتخابات نمیتوان از مردمی بودن و حمایت مردمی سخن گفت. مردم استان گلستان هنوز از یاد نبردهاند که نوروز سال ۹۸ وقتی میانه سیلاب زندگی خود را در خطر میدیدند رئیسجمهور در تعطیلات بود و استاندارش در خارج از کشور.
در التهابات گرانی بنزین، در اعتراضات کمآبی استان خوزستان و زلزلههای هرمزگان و رویدادهای طبیعی و غیرطبیعی دیگر، آیا مدعیان امروز، مفهومی به نام «مردمی بودن» را به یاد میآوردند؟ اگر پاسخ به این پرسش در پروپاگاندای رسانهای هم مثبت جلوه داده شود، در اذهان عمومی همچنان منفی است و نباید روی ضعف حافظه کوتاه مدت جامعه ایران چندان حساب باز کرد.