گفتوگوی ایبنا با «داود شادلو» نویسنده کتاب «تاریخ تاریخ فرش»؛
مرجعیت ایران در مطالعات فرش، نیازمند بازگشت به پژوهش است
شادلو گفت: جلد نخست کتاب «تاریخِ تاریخ فرش» به بازه زمانی ۱۸۴۰ تا ۱۹۲۶ میلادی میپردازد؛ دورهای بنیادین که بسیاری از مفاهیم، دستهبندیها، روشهای مطالعه و حتی پرسشهایی که هنوز در پژوهشهای فرش دستباف مطرح هستند، ریشه در آن دارند. گردآوری دادههای این جلد نزدیک به هشت سال به درازا انجامید و نگارش آن نیز حدود سه سال کار مستمر نیاز داشت.
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – فاطمه باباخانی؛ سابقه پژوهش درباره فرش های شرقی به میانه سده نوزدهم میلادی برمی گردد. از سال ۱۸۴۰ تا ۱۹۲۶ سه مکتب «برلین»، «وین» و «نیویورک» در این حوزه شکل گرفتند و انواع کاتالوگ ها برای نمایشگاه های جهانی تهیه شدند. اما پژوهش در حوزه تاریخ فرش پژوهشی دانشی نوپاست. «داود شادلو» استادیار فرش دانشکده هنرهای کاربردی، دانشگاه هنر شیراز در کتاب «تاریخ تاریخ فرش» به پژوهش در این حوزه پرداخته است. او در گفت وگو با «ایبنا»، دلایل اندک بودن آثار ترجمه شده و وضعیت پژوهش درباره فرش ایرانی را شرح داده است. به گفته شادلو به واسطه پیشینه تاریخی، تنوع سنتهای بافت و جایگاه بیبدیل فرش ایرانی، ظرفیت آن را دارد که بار دیگر به یکی از مهمترین کانونهای مطالعات فرش در جهان تبدیل شود؛ مشروط بر آنکه پژوهش، آموزش، مستندسازی و ارتباطات علمی بینالمللی در کنار ابعاد اقتصادی و تجاری فرش مورد توجه قرار گیرد.
چه شد که تصمیم به نگارش کتاب «تاریخ تاریخ فرش» گرفتید و جلدهای بعدی آن چه زمانی منتشر می شوند؟