بامداد گذشته نود و پنجمین دوره مراسم اسکار برگزار شد. به شیوه هر ساله نگاهی به همه حواشی مهم این رویداد پرحرف و حدیث انداختهایم.
سوره سینما – برگزاری مراسم اسکار به خودی خود میتوانست تیتر همه رسانههای جهان را به خودش اختصاص دهد اما وقتی صحبت از جایزه گرفتن چینیها به میان بیاید همه حساسیتها و حواشی چند برابر میشود. اعضای آکادمی در شرایطی فیلم «همهچیز همهجا به یکباره» را جایزه باران کردند که بسیاری از منتقدان و کارشناسان سینما معتقدند اگر این اثر در سالهای قبل ساخته میشد حتی نمیتوانست در فهرست اولیه نامزدهای اسکار قرار بگیرد.
خیلیها میگویند آمریکا، بزرگترین بازنده اسکار نود و پنجم بود. آمریکایی که سالها با ساخت فیلمهای رویایی استانداردهای فیلمسازی را در نظر مخاطبان جا به جا میکرد، حالا مهمترین جایزه هنری خودش را به یک اثر چینی میدهد که در آن هیچ خبری از شکوه سینما نیست. حتی شاید در آن خبری از خود «سینما» هم نباشد. جایزهای که روزگاری به «بن هور»، «پدرخوانده» و «ارباب حلقهها» میرسید حالا چند سالی هست که به «مهتاب»، «سرزمین کوچنشینها» و حالا «همهچیز همهجا به یکباره» میرسد.