خبرگزاری میزان – مرکز گسترش مستند، تجربی و پویانمایی در سال ۱۳۶۳ با عنوان مرکز سینمای تجربی و نیمهحرفهای و مدیریت مهدی مسعودشاهی، در محل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در میدان بهارستان تاسیس شد. این مرکز در ابتدا، متولی ساخت فیلمهای نیمهحرفهای با فرمت ۱۶ میلیمتری بود تا محل رجوع جوانان فیلمساز برای ورود به عرصهی حرفهای کارگردانی سینما باشد؛ به گونهای که هنرمندانی، چون مجید مجیدی، رضا میرکریمی، حسینعلی لیالستانی و… ساخت اولین فیلمهای بلند داستانی خود را در این مرکز تجربه کردند.
توجه جدی به سینمای انیمیشن در شاخهی هنری هم یکی دیگر از مسئولیتهای مرکز در دورهی پس از سال ۱۳۸۵ بود که در این راستا، انیمیشنهای متفاوتی ساخته شده و در جشنوارههای جهانی درخشیدند. در ادامه همایش ملی سینمای انیمیشن در سال ۱۳۸۷ طراحی و اولین دوره آن در دانشگاه صداوسیما برگزار شد تا مرکز گسترش میزبان اهالی سینمای انیمیشن در چارچوب این رویداد علمی- آموزشی باشد.
دوره دوم این رویداد هم سال ۱۳۹۴ در جزیره کیش برگزار شد. در دی ماه ۱۳۹۶ هم ساختار تولید مرکز به دو معاونت مستند و انیمیشن تغییر یافت تا با تمرکز بیشتری، روند تولید آثار ارزشمند به منظور ورود به بازارهای جهانی پیگیری شود؛ بویژه تهیه فیلمهای سینمایی انیمیشن و ساخت مستندهای سینمایی ارزشمند برای اکران عمومی و فروش به شبکههای جهانی. با گسترش و توسعه تولیدات انیمیشن در کشور به نظر میرسد شاید این ظرف برای تولیدکنندگان انیمیشن کوچک است این مهم مستلزم زمینه فعالیتی مستقل و با ردیف بودجهای مستقل ادامه فعالیت بدهد. از قضا چندی است جدایی پویانمایی از مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی نقل محافل هنری و رسانهای شده است. به همین جهت به سراغ یک تولیدکننده انیمیشن رفتیم تا نظر این فعال هنری را در اینباره جویا شویم.
افقهای روشن مرکز گسترش
کارگردان انیمیشنهای پرفروش سینمای ایران با تحلیل وضع موجود سینمای کشور تصریح کرد: وضع موجود مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و انیمیشن به عنوان متولی آثار کوتاه انیمیشن، نشان میدهد که در سالهای متمادی فعالیت این مرکز، به تجارب خوب و دستیابی به موفقیتهای بینالمللی، منجر شده و این یعنی، مسیر ایجاد شده در مرکز گسترش مسیر روشن و مثبتی بوده است و در عین حال نشان میدهد که ایجاد یک سازمان جدید و واگذاری این حوزهها بدون مطالعه و تدبر ، یعنی نادیده گرفتن مدیریت دانشی که سالها به واسطهی کسب تجربیات ارزشمند به دست آمده است و منجر به تخریب فرایند و مسیری خواهد شد که فیلمسازان تجربی ما تا کنون با وجود همه پستی و بلندیها توانستهاند به نقطهی ثبات آن برسند.