نگاهی به «در مدار»، نوشتۀ سامانتا هاروی؛
مراقبهای شاعرانه بر زمین، زمان و انسان
ترجمۀ مشترک مصطفی انصافی و نگار سنجریفر از نقاط قوت نسخۀ فارسی «در مدار» به شمار میرود. در این ترجمه با متنی روبهرو هستیم که توانسته بخش مهمی از ظرافتها و موسیقی نثر هاروی را به زبان فارسی منتقل کند. مترجمان با انتخاب دقیق واژگان، حفظ لحن شاعرانۀ اثر و پرهیز از پیچیدگیهای غیرضروری، موفق شدهاند متنی روان و در عین حال وفادار به روح اثر ارائه دهند.
سرویس ادبیات خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – امید بحرینی: گاهی رمانهایی وجود دارند که نه با حادثههای بزرگ، نه با تعلیقهای نفسگیر و نه با شخصیتهای پرهیاهو، بلکه با نوع نگاهشان به جهان خواننده را مجذوب میکنند. رمان «در مدار» اثر سامانتا هاروی که مرزهای متعارف رمان را جابهجا میکند، از این دسته آثار است. داستان این کتاب که موفق شد جایزه معتبر بوکر را در سال ۲۰۲۴ از آن خود کند، در ایستگاه فضایی بینالمللی میگذرد؛ جایی که شش فضانورد از ملیتهای مختلف در حال گردش مداوم به دور زمین هستند. اما این رمان بیش از آن که دربارۀ فضا باشد، درباره انسان است. انسانهایی که از فاصلهای دور به سیاره خود نگاه میکنند و در برابر عظمت جهان، معنای زندگی، عشق، خاطره، مرگ و تعلق را دوباره مرور میکنند.
یکی از جذابترین ویژگیهای کتاب، توانایی آن در ایجاد حس شگفتی است. خواننده همراه فضانوردان طلوعها و غروبهای پیاپی را تماشا میکند، عبور طوفانها را میبیند و به این فکر فرو میرود که زندگی روزمرۀ ما از چه فاصله ناچیزی در کیهان معنا پیدا میکند. رمان بدون آن که شعار بدهد، نگاهی عمیق به محیطزیست، زمان، تنهایی و پیوند میان انسانها دارد.