البته در جهان رسانهای امروز که دستهای جلو و پشت پرده سیاستهای رسانهای همواره سعی کردهاند همه روایتها را آن طور که مصالحشان اقتضا میکند، روایت کنند، صدالبته رسانههایی هم پیدا میشوند که همرنگ جماعت و امپراتوری رسانهای نمیشوند.
البته در جهان رسانهای امروز که دستهای جلو و پشت پرده سیاستهای رسانهای همواره سعی کردهاند همه روایتها را آن طور که مصالحشان اقتضا میکند، روایت کنند، صدالبته رسانههایی هم پیدا میشوند که همرنگ جماعت و امپراتوری رسانهای نمیشوند. مثل رئیسجمهور آمریکا هم نیستند که اول اعتراف کنند از دیدن اشکهای مردم ایران در عزای رهبرشان و میزان محبوبیت رهبر شهید تعجب کردهاند و بعد ادعا کنند اشکها میتوانند اشک ساختگی باشند! نه اینکه یکسره به تمجید از مردم و حکومت ایران بپردازند، بلکه با انتشار تصاویر و تحلیلهای مبتنی بر واقعیت، درباره آنچه رسانههای بزرگ غربی سکوت اختیار کرده یا خودشان را به آن راه زدهاند، سعی دارند روایت متفاوت خودشان را داشته باشند.
«midle east monitor» به جای اینکه مثل «بیبیسی» حرف از تعداد دههابوت به حرکت خود ادامه میدهد و نظم جهانی بازهم دچار شکستگی میشود».
«سیانان» که خبرنگارش در دوره جنگ رمضان در ایران حضور داشت و حالا هم گویا دوباره به ایران برگشته است به جای اینکه مثل والاستریت ژرونال، نیویورک تایمز، فاکس نیوز و… فقط به تحلیلهای سیاسی درباره مراسم بپردازد، چشمش را به روی واقعیت حضور انبوه مردم ببندد و آن را فقط نمایش قدرت حکومت ایران بداند، مینویسد: «بزرگترین جمعیت شرکتکننده در مراسم تشییع تاکنون در تهران مشاهده شد… صدها هزار نفر خیابانهای شهر را پر کردند تا شاید بتوانند تابوت رهبر فقید، آیتالله علی خامنهای را ببینند. تیم خبری سیانان در محل، شاهد سوگوارانی بود که برای گرفتن انتقام از آمریکا و اسرائیل سوگند یاد میکردند…».