اقتصاد ۲۴– میرا قربانی فر– عصر دیروز بالاخره نشست افتتاحیه کمیسیون مشترک برجام به ریاست مشترک «علی باقری»، رئیس هیأت مذاکرهکننده ایران و «انریکه مورا»، معاون دبیرکل سرویس اقدام خارجی اتحادیه اروپا و با حضور هیأتهای ایران، روسیه، چین، فرانسه، انگلیس، آلمان و اتحادیه اروپا برگزار شد. نشست برای مذاکراتی که حالا بار دیگر پس از یک روند فرسایشی آغاز به کار کرده است. دور هفتم مذاکرات «احیای برجام» یا آنطور که تیم جدید مذاکره کننده ایرانی اصرار دارد آنرا «مذاکرات رفع تحریم» بخواند، آغاز خواهد شد. گفتگوهایی که تصویری چندان روشنی پیشروی کارشناسان برنامه هستهای ایران قرار نداده و همه منتظرند ببینند تیم جدید ایرانی با چه رویکردی قرار است پای میز مذاکرات بنشیند.
امااگر مبنای تحلیل را فعلا تنها بر اساس، اظهارنظرهای طرفین در رسانهها و بیانیههای سیاسی و تحلیلهای رسانهای قرار دهیم به نظر میرسد که شکاف میان طرفین مذاکرات آنقدری عمیق است که نه با یک دور گفتگو، که با آمدنها و رفتنها بسیار شاید بتوان به توافقی دست یافت. اما در عین حال عرصه مذاکرات دیپلماتیک همواره ابتکارها و راهحلهایی در جیب خود دارد که گاه میتواند مطالبات دور از هم را نیز جایی به تقاطع نزدیکی برساند.
موضوع مذاکرات تازه درباهر برجام در وین باعث شد تا به سراغ دکتر «حمیدرضا آصفی» سخنگو سابق وزرات امور خارجه در دولتهای خاتمی و احمدینژاد و هم چنین سفیر وی سفیر سابق ایران در کشورهای امارات متحده عربی، آلمان و فرانسه برویم و نظرات این کارشناس و دیپلمات سابق کارکشته را درباره شرایط پیش روی ایران در وین جویا شویم. دکتر «حمیدرضا آصفی» در اوایل سال ۱۳۶۳ وارد وزارت خارجه شد و هشت سال به عنوان اولین و آخرین سفیر ایران عهدهدار سفارت جمهوری اسلامی در آلمان شرقی بود، بعد از اتمام دوره سفارت به مدت ۴ سال مدیرکل آمریکا و سپس مدیرکل غرب اروپا بود و به مدت پنج سال نیز به عنوان سفیر ایران در فرانسه فعالیت کرده است.
در روزهای اخیر از تحلیل گران داخلی و خارجی زیاد میشنویم که این مذاکرات فرصت آخر است یا مذاکرات نهایی است یا درباره تبعات این که هم چنان مذاکرات فرسایشی شود، اخطار داده میشود. فکر میکنید باید واقعا این مذاکرات را فرصت آخر دانست؟
اگر حتی این مذاکرات را فرصت نهایی یا آخر بدانیم، این فرصت آخر برای طرف مقابل است نه ایران.
ایران در همه این مدت همواره در روند درست قرار گرفته و تاکنون نیز به برجام وفادار بوده است. از سوی دیگر جمهوری اسلامی تاکنون فقط هزینه برجام را داده است و طرف مقابل استفاده کرده، چون ما همواره محدودیتهایی را داشته ایم. توجه کنید که در تمام این مدت تحریمها وجود داشته و هم چنان اعمال شده اند. یعنی تاکنون جمهوری اسلامی هزینه داده است و طرف مقابل منفعت داشته است و از این پس این معادله باید تغییر کند.
حالا طرف مقابل مقداری نیز هزینه بپردازد و این بار ما سود ببریم. توجه کنید روش غربیها خیلی تاکنون زشت و بد بوده است.
ببینید به تازگی در مقالهای در «دیلی تلگراف» دیدم که وزیر خارجه انگلیس به همراه همتای اسرائیلی خود مقالهای مشترک علیه ایران نوشته اند و منتشر شده است. این کار در روزهای منتهی به آغاز دور جدید مذاکرات چه معنی میتواند داشته باشد. این که در این شرایط که زمان آغاز مذاکرات است با وزیر خارجه کشوری که دشمنی آشکار با ایران دارد مقاله مشترک علیه کشور طرف مذاکره بنویسی و منتشر شود خود نشان میدهد که حداقل بخشی از طرفهای مذاکره پیشاپیش وارد زمین بازی اسرائیل شده اند و منویات اسرائیل را دنبال میکنند و به نظر این رفتار یک خطای بزرگ از سوی دولت انگلستان و نشان دهنده سوءنیت آنان بود.