گروه فرهنگی – محمدرضا شهبازی – طنزپرداز و روزنامهنگار – در یادداشتی نوشت:از دیروز که خبر تغییر مدیر حوزه هنری منتشر شده، متنهایی میخوانیم که شبیه اعلامیههای ترحیم است: «درگذشت پدری دلسوز، مهربان و فداکار…».
به گزارش بولتن نیوز، واقعیت این است که دوستان باید توجه کنند آقای مومنی شریف –که عمرش دراز باد- از دنیا نرفتهاند، بلکه مدیریت ده ساله یکی از مهمترین مراکز فرهنگی و هنری کشور را تحویل دادهاند. بنابراین بجای اینکه درباره دلسوزی، مهربانی، خاکی بودن و سایر سجایای اخاقی ایشان که البته حتما در جای خود قابل الگوبرداری افرادی چون حقیر هم هست صحبت کنیم، بد نیست یک کم هم درباره خروجی حوزه هنری در مدت ده سال مدیریت ایشان حرف بزنیم؛ چون فکر میکنم وقتی ایشان به این سمت انتخاب شدند قرار نبود امام جماعت مسجد باشند بلکه برای مدیریت حکم گرفتند!
البته این فقط منحصر به مدیریت سابق حوزه هنری نیست بلکه کلا مدیریت در مملکت ما همینقدر بیتبعات و بیبازخواست است، و مدیریت فرهنگی که دیگر بدتر! نمونهاش آقای ضرغامی که بعد از ده سال مدیریت صدا و سیما و آن کارنامه، الان وسط صبحانههای کاری که با این و آن میخورد، تزهای فرهنگی و مدیریتیای میدهد که آدم میخواهد برود تحصن کند که تو رو خدا این آقا را بگذارید رئیس تپههای جامجم تا وضعیت صدا و سیما را درست کند!