پرسپولیس در بحرانی قرار گرفته که طبیعتاً نمیتوان عامل اصلی آن را کادرفنی معرفی کرد و علت بحران فنی در این تیم هم، ضعفهای مدیریتی بوده که دست سرمربی را خالی گذاشته است.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، پرسپولیس در پایان هفته ششم لیگ برتر، با تنها یک برد و پنج مساوی، به شکلی غیرمنتظره در نقطهای شبیه به بحران ایستاده است. گرچه لیگ این فصل هنوز شکل و شمایل با ثباتی به خود نگرفته، سایر تیمها هم وضعیت مناسبی ندارند و باوجود اینکه پرسپولیس در کنار چادرملو دو تیم بدون شکست لیگ هستند، اما هواداران این تیم انتظار وضعیت بهتری را از تیمشان دارند و خواهان نتیجه متفاوتی هستند.
پذیرش هاشمیان و هدفگذاری برای قهرمانی
البته نکته مثبت ماجرا را به طور قطع میتوان در جایی یافت که وحید هاشمیان به موضوع واقف است، نتایج تیم مورد قبولش نیست و میگوید او تیمش را به صدر جدول میرساند و تلاشش برای قهرمان کردن خواهد بود. آنچه در این میان شاید از زبان هاشمیان نمیتوان شنید، اشاره به ضعفهای بزرگ تیمش است که در پی بحران و ضعف مدیریتی ایجاد شده و آن هم مربوط به نقلوانتقالاتی میشود که در این فصل با شائبههای مختلف همراه بود. البته سرمربی پرسپولیس چند آمده برای یحیی گلمحمدی را حل کند و او را قربانی کرد؛ همانطور که پیش از سرمربی موفق سرخها، کریم باقری هم قربانی شده بود و پس از یک سال به پرسپولیس بازگشت. اوسمار ویرا با تعلل او از پرسپولیس جدا شد و کارلوس گاریدو هم با ضعفهای مدیریتی قربانی بعدی شد. سؤمدیریت در ماجرای کارتال هم باعث جدایی این مربی شد و حالا انگار نوبت قربانی شدن یک مربی دیگر است تا خللی به مدیریت باشگاه وارد نشود. قربانی کردن هاشمیان شاید راهی برای خریدن زمان باشد، اما بحران را ریشهکن نمیکند. پرسش اینجاست؛ آیا پرسپولیس قبل از تغییر نیمکت، شهامت تغییر در اتاق مدیریت و قطع دستهای پنهان را خواهد داشت یا قرار است این چرخه فرساینده، بار دیگر با فدا شدن یک مربی دیگر را ببیند؟