هوش مصنوعی در ایران همزمان با چالش توسعه بازار، کمبود زیرساخت و ضعف تجاریسازی، با پرسش بزرگتری درباره آینده صنعت و حاکمیت داده روبهروست. در شرایطی که بخشهایی از صنعت و معدن همچنان با شیوههای سنتی اداره میشوند، هوشمندسازی میتواند مسیری برای افزایش بهرهوری و جبران بخشی از عقبماندگی صنعتی باشد؛ اما تحقق این مسیر تنها به توسعه چند محصول و استارتآپ محدود نمیشود و به زیرساخت پردازشی، دسترسی به داده و شکلگیری حاکمیت هوش مصنوعی نیاز دارد. در غیر این صورت، وابستگی به پلتفرمهای جهانی میتواند به شکل تازهای از وابستگی فناورانه یا همان «استعمار دیجیتال» منجر شود.
محمدرضا معبودیان، مدیرعامل هومص، در گفتوگو با پیوست از تجربه سرمایهگذاری در استارتآپهای هوش مصنوعی و ورود این فناوری به صنایع و معادن میگوید. او معتقد است سرمایهگذاری روی پروژههای زودبازده میتواند مسیر ورود هوش مصنوعی به صنعت را هموار کند، اما در سطح کلان، بیتوجهی به هوش مصنوعی حاکمیتی (Sovereign AI) خطر وابستگی ایران به پلتفرمهای بزرگ جهانی و شکلگیری نوعی «استعمار دیجیتال» را به همراه دارد.
هومص یک سرمایهگذار خطرپذیر متمرکز بر هوش مصنوعی است و به گفته معبودیان، سرمایهگذاری خود را عمدتاً روی استارتآپهایی متمرکز کرده که از مرحله تناسب محصول با بازار (Product-Market Fit) عبور کردهاند و هوش مصنوعی مزیت رقابتی اصلی آنها را تشکیل میدهد.