در بخش اول گفت و گو با سید امیرخسین قاضی زاده، وی انتقاد جدی را به اظهارات اخیر دکتر محمود سریع القلم درباره شیوه نقش آفرینی طبقات متعدد در جامعه عنوان کرده و نظر او را مخالف نظر امام راحل عنوان کرد. او شرایط امروز را هم محصول افکار امثال سریع القلم ها دانست که در مدیریت دهه های گذشته بر کشور حاکم بوده است.
بخش دوم گفت و گو با امیرحسین قاضی زاده را باهم می خوانیم؛ یادآوری می کنم که آخرین بند از صحبت های ایشان در بخش اول این جمله بود: آرمانها نوشته شده است. اما جاری نشده. چون کسانی در رأس کار بودند که به آن آرمانها اعتقادی نداشتند و در مکتب دیگری تربیت شده بودند.
با توجه به مباحث مطرح شده و اتفاقات جاری، امروز چه باید کرد؟ یا اینگونه بپرسم: آیا در این شرایط کشور، یک “فرد” میتواند ایجاد تحول کند و اثرگذار باشد؟
بله. هر کس بخواهد تصمیم بگیرد که این روال را به همان نگاه مکتبی برگرداند، میشود. نیاز به تصمیم دارد. البته خود این، انقلاب میخواهد؛ میشود خودش انقلاب سوم. ببینید، ایران جدید حاصل رضاخان است. او آموزش عالی را از غرب آورده است، آموزش و پرورش آورده است، بانک آورده است و تong>اما گزارشهای پوچ و مهمل هم بود دیگر…
گزارش غلط و… ممکن است باشد. اما عرض بنده درباره روابط بود. بزرگترین شانس من در بنیاد شهید این بود که وزیر اقتصادش، رئیس برنامه و بودجهاش، معاون اولش و… هوای من را داشتند و متوجه حرفهایم بودند.
شما متخصص گوش و حلق و بینی هستید. امیدوارم بتوانید کاری کنید که مسئولان هم گوش شنوایی داشته باشند…
تلاشمان را میکنیم. هر چند تا الان نتیجه نداده است.