گفتمان تصمیمگیری در تهران دچار واقعگرایی تازهای شده است: نه نرمش کامل و نه مواجهه شتابزده، بلکه مدیریت توازن میان تهدید و فرصت.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، سایت «روابط بین الملل» در تحلیلی به ارائه مدلی برای شکستن بن بست کنونی میان ایران و آمریکا پرداخته که در ادامه آمده است.
درگیری اخیر میان ایران و اسرائیل، فارغ از پیامدهای نظامی و امنیتی آن، آغازگر مرحلهای نوین در تعامل ایران با جهان به شمار میرود.
این رویداد نه تنها توان تغییر موازنه منطقهای را دارد، بلکه میتواند مسیر برنامه هستهای ایران، رژیم تحریمها و ظرفیتهای دیپلماتیک این کشور را نیز بازتعریف کند.
در حالی که بسیاری انتظار داشتند این رویارویی فشارهای سیاسی و اقتصادی بر ایران را تشدید کند، برخی واقعیتهای راهبردی و نشانههای دیپلماتیک حاکی از آن است که، برعکس، این بحران ممکن است به بازتنظیم سیاست بینالمللی در قبال ایران منجر شود.
در ظاهر، اتحاد غرب همچنان نگرانی خود را نسبت به برنامه هستهای ایران ابراز میدارد. اما در سطوح عمیقتر، این پرسش مطرح میشود: اگر تأسیسات کلیدی هستهای ایران هدف قرار گرفته و بهطور کامل نابود شدهاند، چه توجیهی برای تداوم سیاست «فشار حداکثری» باقی میماند؟
آیاو در نهایت
۴. احیای ظرفیت اقتصادی و دیپلماسی منطقهای ایران با هدف بهرهبرداری از فرصتهای محدود، اما مهم.
در نهایت، سؤال اساسی این نیست که آیا توافق بزرگ در آستانه تحقق است یا تحریمها یکشبه برداشته خواهند شد. سؤال این است که آیا ایران در این نقطه تاریخی میتواند بهطور آرام، دقیق و با نگاهی یکپارچه به امنیت، اقتصاد و دیپلماسی، این بحران را به سکویی برای بازتنظیم نقش خود در نظم منطقهای و جهانی تبدیل کند یا خیر.
پاسخ به این سؤال تنها به تحولات بیرونی بستگی ندارد، بلکه به اراده و ابتکار عمل درون ایران نیز وابسته است.