به گزارش خبرآنلاین، ماهوارههای مدرن که در مدار پایین زمین فعالیت میکنند، معمولا در ارتفاعی کمتر از ۱٬۲۵۰ مایل به شکل صورتهای فلکی (constellations) متشکل از صدها یا حتی هزاران ماهواره به هم پیوسته عمل میکنند تا اتصال پرسرعت را با تأخیر بسیار کمتر نسبت به سامانههای سنتی مدار زمینآهنگ (geostationary) که بسیار دورتر از زمین قرار دارند، فراهم کنند. این نزدیکی بیشتر باعث میشود دادهها مسافت کوتاهتری طی کنند، در نتیجه پاسخدهی بهبود مییابد و ارتباطاتی تقریباً در لحظه ایجاد میشود که میتواند با برخی شبکههای زمینی رقابت کند. استقرارهای اخیر همچنین وزن ژئوپلیتیکی این سامانهها را برجسته کرده است.
به نقل از ایسنا، در ونزوئلا، راهاندازی خدمات استارلینک بهعنوان چالشی مستقیم برای حاکمیت سنتی مخابراتی توصیف شده است. نمونه ونزوئلا نشان میدهد که چگونه اتصال ماهوارهای میتواند با کمترین توجه به چارچوبهای نظارتی سنتی، از مرزها عبور کند. با وجود آنکه این کشور بازار رسمی پشتیبانی شدهای برای این نوع از شبکه نداشت، استارلینک توانست در بحب سامانههای» دشمن با ضربه زدن به گرههای کلیدی برای ایجاد فلج عملیاتی، بدون گسترش تخریب، تأکید دارد.
ظهور صورتهای فلکی مقاوم مدار پایین زمین همچنین این فرض را زیر سؤال میبرد که هدف قرار دادن داراییهای فضایی میتواند به نتایج سریع و قاطع منجر شود. با توجه به اینکه سامانههایی مانند استارلینک با افزونگی طراحی شدهاند، دستیابی به اثرات تهاجمی معنادار ممکن است اکنون به سطح بالاتری از تشدید درگیری نیاز داشته باشد؛ موضوعی که هم ریسکهای عملیاتی و هم ریسکهای سیاسی را افزایش میدهد.
در واکنش، چین تلاشها برای ساخت زیرساخت ماهوارهای خود، از جمله شبکه Guowang و پروژه Qianfan با پشتیبانی شانگهای را تسریع کرده و همزمان در حال بررسی اقدامات مقابلهای است. با این حال، همانطور که کارشناسان اشاره میکنند، اثربخشی این ابتکارات همچنان نامشخص است.
۵۸۵۸