براساس گزارش دیجیتال ۲۰۲۵ مؤسسه رویترز، به صورت میانگین ۴۰ درصد مردم در سراسر جهان خبر نمیخوانند. این رقم در سال ۲۰۲۲، رقم ۳۸ درصد و در سال ۲۰۱۷، رقم ۲۷ درصد بودهاست
جوان آنلاین: براساس گزارش دیجیتال ۲۰۲۵ مؤسسه رویترز، به صورت میانگین ۴۰ درصد مردم در سراسر جهان خبر نمیخوانند. این رقم در سال ۲۰۲۲، رقم ۳۸ درصد و در سال ۲۰۱۷، رقم ۲۷ درصد بودهاست. خبرنخوانها دو دستهاند: برخی اساساً علاقه چندانی به خبر ندارند و برخی، اگر چه آموزش و دسترسی بالایی دارند، نوعی اجتناب تعمدی به کار گرفتهاند تا از خود مراقبت کنند. در نظر آنها، حجم بالای اخبار و موضوعات جنجالی که در بیان نسلهای جدیدتر به «مسائل سمی» تعبیر میشود، سبب شده آنها خودمراقبتی در پیش گیرند. بگذریم از اینکه همچنان ۵۸ درصد از پرسششوندگان رویترز، نگران توانایی خود در تشخیص درست از نادرست در اخبار آنلاین هستند. خبر، رکن رسانه است، اما همه رسانه نیست و دقیقاً به همین دلیل، یعنی نامعلوم شدن مرزهای خبر و دیگر قالبهای رسانه و انواع محتوا، هر چه پیش میرود، محتوا بیشتر و بیشتر میشود، اما خبر کمتر و کمتر. گویی خبر، حیثیت خود را از دست دادهاست.
کم شدن اشتیاق به خبر
خبرنگار و خبرگزاری و روزنامه و شبکه و گروه و مؤسسه و بنیاد خبری هستند، اما ارزشهای خبری معرکه را باختهاند، به ویژه دو ارزش «دربرگیری» و «شگفتی» در برابر ارزشهای «مجاورت» و «شهرت» کمسو و بیجان شدهاند. هیچ خبری تازه نیست و هیچ چیز شگفتی وجود ندارد. با این حال، بعضی وقتها میشود که منتظر میمانیم وقت پخش برنامهای یا انتشار قسمت جدیدی از یک سریال برسد.
چه چیزی ما را منتظر کردهاست، وقتی همه چیز علیالظاهر تکراری است. خبرها میرسند و میروند و همه نیز تحلیلگر شدهاند. این وسط چه چیزی گم شده که اشتیاق ما برای شنیدن یا دیدن یک محتوای خبری را محو کرده؟ اصرار بیش از اندازه به فرم و بلاگری شدن خبر، سبب شده همه جنسها شبیه هم باشند. به ویژه آنکه بلاگرها یا اینفلوئنسرهایی هم در توییتر و تلگرام پیدا شده که خبرها را قبل از آنکه حتی از زبان سخنگو بیان شود، منتشر میکنند. کجفهمی در روایت، تشدید تحلیل شخصی و تضعیف پایش اخبار و به ویژه بیتوجهی به تولید خبر، همه و همه سببشده خبر از در و دیوار فرو بریزد، اما خبری در کار نباشد.