ظاهرا با طرح جدید مجلس شورای اسلامی، دولت موظف میشود تا پایان ۱۴۰۶ دو وزارتخان «آب و محیط زیست» را به همرا وزارتخانه دیگر، با ادغام بخشهایی از وزارت نفت، نیرو و سازمان محیط زیست تشکیل دهد.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، انگار از نظر مجلسیها و طرفداران این طرحها با ایجاد یک وزارتخانه به جای سازمان است که دیگر دریاچه ارومیه خشک نخواهد شد و برای همیشه آلودگی هوا رفع خواهد شد.
حالا که دخلِ مملکت کسری دارد و سکهها را قرض میخورند تا بودجهها را پُر کنند؛ حالا که محیط زیستِ این خاک، نه از کمبودِ سکه که از کمبودِ تدبیر مدیران نالان است؛ حالا که هر بار سازمانی را وزارتخانه میکنند، بودجهاش دهچندان میشود و کار، همان است که بود؛ حالا که این همه ساختارها را زیر و زبر کردهاند و هیچ دگرگونیای رخ نداده است ــ پس چرا باید وزارتِ آب و محیط زیست بسازیم؟
حداقل نزدیک به ۱۰ سال از عمر طرح شدن این مسئله میگذرد. در سال ۱۳۹۶ هم نمایندگان ادوار قبلی خواستار ارائه لایحهای بر همین اساس بودند اما خبری نشد و از آن روز تا امروز اوضاع محیط زیست وخیمتر شده است و البته به جایش حرفهای زیادی درباره تشکیل وزارتخانه زده شده است.
میگویند: «اگر سازمان را وزارتخانه کنیم، پول بیشتری به محیط زیست میرسد!» احتمالا راست میگویند. اما مگر مشکلِ خشکشدنِ دریاچه ارومیه، زایندهرود و هورالعظیم، مشکلِ پول است؟ مگزمان را تقویت کنیم، اما با نخبگان و مدیرانی که دل در گروِ این خاک داشته باشند، نه با تشکیلاتی که فقط بر سنگینیِ بارِ بودجه بیفزاید.
تشکیل وزارت محیط زیست بهجای آنکه راهحلی برای مشکلات زیستمحیطی باشد، به یک اقدام نمایشی و پرهزینه می ماند. در شرایطی که کشور با محدودیت بودجه مواجه است و تغییرات مکرر ساختاری در گذشته نتایج مطلوبی نداشتهاند، باید به دنبال تقویت حکمرانی محیطزیستی، اجرای قوانین و بهبود هماهنگی بین نهادهای موجود بود. محیط زیست ایران بهجای تشکیلات اداری جدید، به مدیریت هوشمند، عزم سیاسی و مشارکت عمومی نیاز دارد.
آقایان مجلس و دولت لطفاً برای همیشه این حذف اضافهها را تمام کنید. بگذارید یک نهاد برای چندسالی تکلیفش مشخص باشد یا لااقل مردم بتوانند عنوان دقیق این سازمانها را به ذهن خود بسپارند.