محیط زیست، مظلوم‌تر از همیشه

عباس محمدی

خبرآنلاین

تردیدی نیست که جنگ یکی از بدترین رخدادها برای زیست‌بوم‌های انسانی و طبیعی است. در شرایط جنگی، بیشترین توجه مقام‌های رسمی متوجه دفاع و حمله، و سپس متوجه تأمین نیازهای اولیه مانند آب و خوراک و برق و سوخت است. حفظ محیط‌های طبیعی مانند جنگل و مرتع و تالاب از آن‌جا که موضوعی مربوط به آینده‌ی درازمدت یا میان‌مدت است، تقریباً به‌طور کامل مورد بی‌اعتنایی مقام‌ها قرار می‌گیرد.

در وضعیت جنگی حتی به آلودگی هوا، این نخستین و حیاتی‌ترین ماده هم توجهی نمی‌شود و این بی‌اعتنایی با پیش کشیدن بحث‌های امنیتی توجیه می‌شود. در روزهای ۱۷ و ۱۸ اسفند در بیشتر نقاط تهران، بخش‌های بزرگی از آسمان تیره‌گون بود و بر همه‌جا دوده‌ی زهرآگین فرود آمد. اما هیچ مقامی نتوانست و نخواست که چاره‌اندیشی کند، و تقریباً هیچ کسی از مردم عادی یا کنش‌گران محیط زیست هم حوصله‌ی نقد این وضعیت را نداشت.

لستر براون، پژوهشگر آمریکایی، در سال ۲۰۰۹ در کتابی که با عنوان «نجات محیط زیست» به فارسی ترجمه شده (حمید طراوتی، انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد، ۱۳۹۱) نشان داده بود که با مبلغی نزدیک به یکصدونود میلیارد دلار در سال می‌توان محیط زیست، درواقع تمدن بشری را با اقدام‌هایی مانند حفظ و احیای جنگل‌ها، حفاظت از منابع آب و خاک، کمک آموزشی و بهداشتیewsList.length);
const selectedItem = newsList[randomIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();