دو روز قبل از شهادتش در حالی که چند روزی به دلیل آمادهباش او را ندیده بودم، زنگ زد و بعد از اینکه کمی حرف زدیم گفت بابا من را حلال کن. طوری این حرف را زد که احساس کردم این آخرین گفتو گوی ما خواهد بود. در دلم احساس کردم به زودی اتفاقی میافتد که دیگر بعید میدانم بتوانم او را ببینم…
جوان آنلاین:جانباز نادعلی براتی از رزمندگان پیشکسوت اصفهانی در دفاع مقدس است که سابقه جنگ با امریکاییها را در خلیج فارس در آخرین ماههای جنگ تحمیلی دارد. حاج نادعلی میگوید همیشه دوست داشت به دست شقیترین دشمنان اسلام به شهادت برسد و از اینکه در جنگ با امریکاییها مجروح شده، این اتفاق را قدمی در مسیر آرزوی دیرینه خود میبیند. هرچند قسمت نبود او در دفاع مقدس به شهادت برسد، اما فرزندش شهید محمد براتی، از پاسدارهای جوان هوافضای سپاه که سال آخر جنگ به دنیا آمده بود، سعادت شهادت در نبرد با شقیترین انسانهای روی زمین یعنی صهیونیستها را نصیب خود کرد و در روز ۲۷ خردادماه در جنگ با غاصبان قدس به شهادت رسید. روزی که با حاج نادعلی گفتوگو میکردیم، هنوز دو هفته از شهادت فرزندش نگذشته بود، اما با چنان روحیه بالایی سخن میگفت که تحسین برانگیز بود. شهید آوینی میگوید اگر میخواهی ما را بشناسی، داستان عاشورا را بخوان و اینچنین روحیه بالایی صرفاً میتواند از باورهای عاشورایی نشئت گرفته باشد.
محمد آقا متولد چه سالی بود؟
بهار سال ۶۷ که من در خلیج فارس و در جنگ با امریکاییها مجروح شدم، تقریباً مقارن با تولد محمد بود. در واقع او زمانی متولد شد که پدرش در بستر مجروحیت بود و درمان این جراحتها تا مدتها ادامه پیدا کرد و بخشی از کودکی محمد در شرایطی میگذشت که به عینه اثرات جنگ تحمیلی و جانبازی را میدید. اینکه چرا باید پدرش به جبهه برود و چه انگیزههایی باعث میشد تا در دهه ۶۰ مردم ایران برای حفظ کشور و اسلام اینطور فداکاری کنند، مسائلی بودند که از کودکی برای محمد مطرح شدند و روحیه جهادی را در وجود او شکل دادند.
اتفاقاً سؤال بعدی ما در همین باره بود که مسیر طی شده در زندگی شما به عنوان یک رزمنده، چه تأثیری در روحیه محمد داشت؟