به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی خانه اندیشمندان علوم انسانی، سیدمحمد بهشتی در گفتار خود رفتار جامعه ایران در جریان جنگ چهلروزه با آمریکا و اسرائیل را به تحلیل می نشیند. بهشتی استدلال میکند که حفظ شگفتانگیز جریان عادی زندگی و تعطیل نشدن کسبوکارها در میانه بمبارانهای شدید تهران، پدیدهای فراتر از «تابآوری» متعارف بود؛ چرا که در این بحران، نظم و روال عادی زیست شهری برخلاف الگوهای رایج در کشورهای دیگر اصلاً به هم نریخت. او با تشبیه جامعه ایران به درختی کهنسال و تنومند، این پایداری و متانت را ناشی از ریشههای عمیق تمدنی و «امر ثابت» تاریخی میداند که در ناخودآگاه جمعی مردم پنهان است.
بهشتی در ادامه تاکید می کند که مأموریت اصلی موزهها انتقال کیستیِ پنهان از ناخودآگاه به خودآگاه جامعه است. وی تناقض میان نتایج نظرسنجیهای رسمی (که ایران را دچار فقر سرمایه اجتماعی به قبایل مختلف پیشنهاد میداد تسلیم شوند تا صلح برقرار شود. اما صلحی هم هست که میتوان آن را صلح ایرانی نامید؛ در فرهنگ ایرانی، غایت هر آفرینشی صلح است. وقتی مهمانی دعوت میکنید و پذیرایی میکنید، هدف آن است که با هم «صلح» کنید؛ یعنی یک پیکره واحد شوید. در آشپزی ایرانی نیز غایت صلح است؛ همه اجزا باید با هم به گونهای درهم آمیزند که قابل تفکیک نباشند. حتی واژه «مصالح» در معماری، از همین ریشه است؛ یعنی موادی که آماده صلح شدهاند.
وی تاکید کرد: در فرهنگ ایرانی، «دل به دل راه دارد»؛ هر چیزی دلی دارد که میتواند با دل چیز دیگر پیوند بخورد. اگر این معنا از صلح را به جهان عرضه کنیم، حرف بزرگی زدهایم؛ چراکه این معنا در جهان ناشناخته است. امیدوارم از تماس و ارتباط با میراث فرهنگیمان بهرهمند شویم.
۲۱۶۲۱۶