به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، محمد کاسبی بازیگر پیشکسوت که طی چندسال گذشته درگیر مبارزه با بیماری قلبی بود، امروز یکشنبه ۲۰ مهر درگذشت. او ازجمله چهرههای هنری کشور است که میتوان لفظ «بچه تهرون» را برای آنها به کار برد. کاسبی هم مثل منوچهر والیزاده، خاطرات قدیم تهران است که سال ۱۳۳۰ در کوچه آبشار خیابان ری تهران متولد شد و گویش تهرانی و بیتکلفاش در مصاحبهها و سخنگفتن روزمرهاش ملموس بود.
او که پیش از پیروزی انقلاب اسلامی دانشجوی دانشکده هنرهای دراماتیک بود، از اهالی قدیمی تئاتر بود که با کارگردانان پیشکسوت و فقید زیادی همکاری کرد و بهجز هنر نمایش روی صحنه، به گویندگی فیلم و رادیو هم مشغول بود. بازی در اولینتئاتری که پس از انقلاب روی صحنه رفت، از جمله موارد تئاتری کارنامه کاسبی است. ایناثر فروردین ۱۳۵۸ با عنوان «نهضت حروفیه» در سالن قشقایی تئاترشهر اجرا شد.
محمد کاسبی را میتوان مثل قیصر امینپور یا حسن حسینی و شاعران همنسلشان که شاعر انقلاب خوانده میشوند، بازیگر انقلاب دانست که سالها و دههها در خدمت هنر متعهد انقلاب اسلامی فعالیت کرد و از حاشیه و اتفاقات ناخوشایند حوزه هنر و سینما دوری کرد. او یکی از پایهگذاران مرکز هنرهای نمایشی وزارت ارشاد و همچنین نهادی بود که امروز بهنام حوزه هنر بخشی از جامعه هنری و بازیگری سینما و تلویزیون کشور میشد. او همچنین در دوران بیماری و بستریبودن چفیه رهبر انقلاب را دریافت کرد و در سخنانی که در رسانهها منتشر شد، به ابراز احساسات نسبت به اینعمل و دریافت هدیه رهبری پرداخت که اینجملات و موضعگیری هم میتوانست به بایکوت دوبارهاش منجر شود.
محمد کاسبی هنرمندی از جنس مردم بود و در دهههای گذشته که جامعه نیازمند آثار کمدی و خنداندن مردم بود، پای اینکار ایستاد. همانطور که زمان انقلاب در تولید آثار ایدئولوژیک مثل «بایکوت»، زمان دفاع مقدس در تولید آثار جنگی مثل «حمله به اچ سه» و دهه ۷۰ و ۸۰ در تولید آثار مذهبی مثل «مریم مقدس» حضور داشت.
جامعه هنری ایران امروز اینهنرمند را از دست داد؛ یکهنرمند بیریا، معتقد، متعهد و مردمی! بنابراین میتوان روز وداع با او با لحن بچههای تهرون و بچههای سینما گفت: خداحافظ رفیق!
صادق وفایی