
گروه فرهنگی: با فرارسیدن اردیبهشت، یاد و نام محمدتقی بهار، شاعر، نویسنده، سیاستمدار و استاد برجسته ادبیات فارسی دوباره در ذهن ایرانیان زنده میشود. وی که در سال ۱۲۶۵ خورشیدی در مشهد زاده شد، با تخلص “بهار”، آثار ماندگاری در ادبیات، سیاست و فرهنگ ایران از خود بهجای گذاشت. از شعرهای درسی کودکی تا تصنیف ماندگار “مرغ سحر”، از کرسی تدریس تا صحن مجلس، بهار نماد ادیبی آزاده بود که جان و زبان خود را وقف بیداری ملت کرد. این نوشتار، مروری است بر زندگی، آثار و جایگاه جاودانه این مرد بزرگ در تاریخ ایران.
به گزارش بولتن نیوزبهار٬ بزرگ مرد نامي ايران زمين٬ آخرين اديب بزرگ ايران است كه شعرش براي هميشه در قلب هاي ايرانيان جاودان است. همه ما از كودكي و دوران مدرسه با شعرهايش آشنا هستيم. آنجا كه در كتاب فارسي ابتدايي در شعر “چشمه و سنگ” خوانديم :
