۱۴ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۸:۳۰
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، وزیریمقدم در طول یک عمر فعالیت هنری، هیچگاه در یک تکنیک ثابت متوقف نماند. از تأثیرپذیری نخستین از امپرسیونیستها تا کشف شن بهعنوان ابزار خلق اثر، و سپس ساخت مجسمههای چوبی متحرکی که مخاطب را به بخشی از اثر تبدیل میکردند، همگی مسیر جستوجوی مداوم او برای رسیدن به شکل تازهای از بیان بود.
محسن وزیریمقدم پنجم خرداد ۱۳۰۳ در تهران به دنیا آمد. آشنایی و علاقهاش به نقاشی به سالهای آمدنش به تهران و در مسیر مدرسه شکل گرفت. در خاطراتش نخستین مواجهاش با طراحی را اینگونه روایت کرده است: «یک روز در راه مدرسه چشمم به یک کارگاه نقاشی افتاد که چند چهره سیاهقلم به دیوارهایش نصب شده بود. عصرها بعد از مدرسه برای تماشای نقاشیها به آن سوی خیابان میرفتم و از پشت شیشه چهرههایی را که نقاشی شده بود، نگاه میکردم. یک روز متوجه شدم نقاش سرگرم سایه زدن چشم و ابروی نقاشی شده است … نمیدانم چرا خوشم آمد که من هم آن کار را تجربه کنم. تا آن روز نه نقاشی دیده بودم و نه از کاری که آن هنرمند میکرد، سررشتهای داشتم.»
نقاشی را جسته و گریخته در دوران نوجوانی و سالهای مدرسه ادامه داد و در نهایت هم در سال ۱۳۲۲ در آزمون ورودی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران پذیرفته شد. دوران دانشگاه برایش سالهای مشکلات مالی و دستوپنجه نرم کردن برای یادگرفتن اصول اولیه و آکادمیک نقاشی بود. شاگرد اول دانشکده اما همانند بسیاری از همنسلانش، در این دوره تحت تأثیر امپرسیونیستها قرار گرفت.