اقتصاد۲۴- خشکسالی، سدسازی، دکلهای نفتی و تغییر اقلیم، سالهاست که جان تالابهای ایران را نشانه رفته است و تا امروز ۶۰ درصد از تالابهای ایران غبارخیز شدهاند؛ حالا هم تعداد مناطق غبارخیز افزایش یافته، هم شدت گردوغبار در این مناطق بیشتر شده است.
به گزارش هم میهن، آخرین وضعیت تالابها حالا به غبارخیزی شدید رسیده است و ۵۰ سال بعد از کنوانسیون رامسر، تالابهای ایران در وضعیتی بحرانی قرار گرفتهاند. در سال ۱۳۹۸ مطالعهای در ایران برای شناسایی منشأ داخلی گردوغبار در داخل کشور انجام شد. طبق این مطالعه از مجموع ۵/۳ میلیون هکتار مساحت تالابها، حدود یک میلیون و ۴۶۰ هزار هکتار آن یعنی حدود ۴۲ درصد مناطق غبارخیز بودند.
خشکسالی، سدسازی، دکلهای نفتی و تغییر اقلیم، سالهاست که جان تالابهای ایران را نشانه رفته است و تا امروز ۶۰ درصد از تالابهای ایران غبارخیز شدهاند؛ حالا هم تعداد مناطق غبارخیز افزایش یافته، هم شدت گردوغبار در این مناطق بیشتر شده است.
به گزارش هم میهن، آخرین وضعیت تالابها حالا به غبارخیزی شدید رسیده است و ۵۰ سال بعد از کنوانسیون رامسر، تالابهای ایران در وضعیتی بحرانی قرار گرفتهاند. در سال ۱۳۹۸ مطالعهای در ایران برای شناسایی منشأ داخلی گردوغبار در داخل کشور انجام شد. طبق این مطالعه از مجموع ۵/۳ میلیون هکتار مساحت تالابها، حدود یک میلیون و ۴۶۰ هزار هکتار آن یعنی حدود ۴۲ درصد مناطق غبارخیز بودند.
در روز جهانی تالابها و در نشست «حفاظت از تالابها برای آینده مشترکمان» که در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد، فعالان محیطزیست از آخرین وضعیت تالابهای کمجان، انزلی و دریاچه ارومیه گفتند و آنچه را بر تالابهای ایران میگذرد دوباره بازخوانی کردند.
آنها که سالها درباره وضعیت تالابها هشدار میدهند، میگویند که سازمانهای مربوطه اطلاعات دقیقی از وضعیت تالابها نمیدهند؛ اطلاعاتی که ظاهراً محرمانه است. اما سوال اینجاست که چرا باید اطلاعات مربوط به تالابها محرمانه باشد؟ تا این اطلاعات نباشد چطور میتوان ارزشگذاری اکولوژیکی داشت و چطور میتوان روند تخریب را کندتر کرد.