به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، کمالالدین علی محتشم کاشانی(۹۰۵ هـ.ق، نراق -۹۹۶ هـ.ق، کاشان) از شاعران برجسته سده دهم هجری و همدوره با پادشاهی شاه طهماسب یکم صفوی بود. او را باید از نامآورترین شاعران آیینی و مرثیهسرایان شیعه در ادبیات فارسی دانست؛ شاعری که نامش بیش از هر چیز با ترکیببند معروف «باز این چه شورش است که در خلق عالم است» گره خورده است؛ اثری که از مشهورترین مراثی واقعه کربلا در زبان فارسی به شمار میآید.
محتشم کاشانی؛ شاعری که مرثیه عاشورا را جاودانه کرد
بنابر روایت مهر، یکم محرم در تقویم رسمی کشور به عنوان روز بزرگداشت محتشم کاشانی و روز شعر و ادبیات آیینی نامگذاری شده است؛ نامگذاریای که نشاندهنده تأثیر عمیق این شاعر در شکلگیری سنت مرثیهسرایی و شعر آیینی در ادبیات فارسی است.
زندگی و پیشینه خانوادگی
محتشم در نراق چشم به جهان گشود. پدرش، خواجه میر احمد نراقی، در حرفه شَعربافی (پارچهبافی) فعالیت داشت و بعدها هstify”>رسم کجاست دم به دم آب زدن کباب را؟
بی تو به حال مرگم و جان به عذاب میکَنَم
بر سرم آی و از سرم باز کن این عذاب را
گشته حجاب عارضت زلف و، نسیم بیخبر
آه کجاست تا کند، بر طرف این حجاب را؟
تا دهد از تو جراتم رخصت نیم بوسهای
یک نفسک به خواب کن نرگس نیم خواب را
دی به نیاز گفتمت بنده توست محتشم
روی ز بنده تافتی بندهام این عتاب را…
همچنین قصاید، قطعات، رباعیات، مثنویات و ترکیببندهای دیگر. افزون بر مرثیه عاشورا، او در سوگ برادر جوانش عبدالغنی و در سوگ شاه طهماسب صفوی نیز مرثیهای سوزناک سروده است.