احمدرضا محبی در گفت‌وگو با میزان در مورد روز نهم محرم گفت: روز نهم ماه محرم را با عنوان حضرت ابوالفضل العباس(ع) نام‌گذاری کردند. ایشان اسوه وفاداری و ادب محسوب می‌شوند. ایشان بهترین الگوی رشادت است، زیرا پرچم‌دار سپاه امام حسین(ع) بودند.
وی به سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت عباس(ع) اشاره و بیان کرد: پس از سیدالشهدا(ع)، حامی بزرگوار کاروان کربلا حضرت عباس(ع) بودند، زیرا رشادت، وفاداری و فروتنی حضرت عباس(ع) یکی دیگر از برگ‌های زرین عاشورا محسوب می‌شود که همه را به شگفتی وامی‌دارد. مبارزات حضرت عباس(ع) بهترین و برترین الگوی یک دوره کلاس انسان‌سازی برای علاقه‌مندان به خاندان نبوت و امامت همچنین انسان‌های آزاده است. ایمان و شجاعت و شکیبایی و وفاداری به خدا، ولی خدا و امت اسلام نکاتی ارزنده در سیره حضرت عباس(ع) است.
محبی ادامه داد: حضرت عباس(ع) مظهر، اراده و عزم قوی، مهربانی و رحمت، امداد به محرومین و بصیرت و شناخت و دانش و فقاهت در دین، آموزه‌هایی از زندگی عملدار عرصه ایثار است. با این مقام والای علمی، همیشه بی‌درنگ و بی‌چون و چرا مطیع محض آرای الهی مقام ولایت بودند. در زمان تشییع پیکر مطهر امام حسن مجتبی(ع) نیز وقتی امویان اساعه ادب کردند و به تیرباران تابوت آن امام بزرگوار پرداختند، حضرت عباس(ع) دست به قبضه شمشیر بردند، اما با یک اشاره برادر گرامی‌شان امام حسین(ع)، شمشیر در نیام گذاشته و سکوت پیشه کردند. در کربلا نیز وقتی شمر بن ذی‌الجوشن از سوی عمر بن سعد برای حضرت عباس(ع) و برادرانش امان‌نامه آوردند و آنان را فرا خواندند، حضرت ابوالفضل(ع) پاسخی ندادند تا اینکه حضرت سیدالشهدا(ع) دستور دادند که «نزد شمر برو و ببین چه می‌گوید.» حضرت عباس(ع) با خشم و غضب از سپاه کفر اعلام برائت کردند و مراتب ارادت خویش به امامت را ابراز کردند و شمر را با فضاحت به سوی سپاه عمر سعد فرستادند. حضرت عباس(ع) پس از این گفت‌گو به دلیل اینکه با امام خویش رو در رو نشده و شرمسار نشوند، به خیمه خود رفتند.