خبرگزاری میزان – وقتی سخن از جاسوسی میشود کلماتی همچون سری، محرمانه، غیرقابل دستیابی و از این قبیل موارد به ذهنمان خطور میکند، دستیابی به مدارک جاسوسی نیز همچون کلماتشان بسیار سخت و دشوارند و افراد نمیتوانند به سادگی از جاسوسیهای دیگران آگاه شوند. از طرف دیگر جاسوسی تنها بر موارد شخصی دلالت نمیکند، یعنی اینگونه نیست که فقط ما بتوانیم با فالگوش ماندن در اتاق کسی، جاسوسیاش را کنیم، بلکه مراتب بسیاری دارد و در دنیای مدرن به کشورها نیز سرایت کرده است، البته نمیتوان گفت که کشورها در مرزهای یکدیگر فالگوش میمانند تا ببینند کشور همسایه چه کار میکند، بلکه راههای متفاوتی دارد که به اندازه خود کلمه جاسوسی، سری و محرمانه هستند.
اگر این روزها پای گیرندههای تلویزیونی خود نشسته و شبکه مستند را برای تماشا انتخاب کرده باشید، با یکی از انواع مختلف جاسوسی آشنا شدهاید؛ جاسوسی صنعتی که از دل مجموعه مستندی با همین نام آوازهاش را به گوشمان رسانده است.
مجموعه مستند «جاسوسی صنعتی» به تهیهکنندگی و کارگردانی مجتبی میناوند، مستندیست که طبق سلیقه همه پیش نمیرود یعنی مخاطبان خاص خود را دارد، اما از رازهایی پرده برمیدارد که شنیدن یا دیدن آنها بدون لطف نیست. این مستند در ادامه «جنگ؛ ظهور غولهای نظامی صنعتی» ساخته شده است. در ادامه در گفتوگویی با مجتبی میناوند میخوانیم تا بیشتر از آن بدانیم.