دوست خوب فقط کسی نیست که در لحظههای شادی کنار ما باشد؛ رفیق واقعی همان کسی است که در روزهای سخت، در سکوتها، در دلتنگیها و حتی وقتی حرفی برای گفتن نداریم، باز هم حضورش به ما آرامش میدهد. به همین دلیل متنهایی که درباره دوست و رفاقت نوشته میشوند، فقط چند جمله ساده نیستند؛ بلکه میتوانند احساسات عمیق ما را به زبان بیاورند.
حکایت رفاقت دیرینه من با تو حکایت قهوهایست
که با هر جرعه بسیار اندیشیدم که این طعم را دوست دارم یا نه؟
زندگی با همه تلخیاش
اونم اینه که رفیق اونی نیست
قدم زدن با یک دوست
بهتر از قدم زدن به تنهایی
من
از میان واژههای زلال
« دوستی » را برگزیدهام،
آن جا که
برف های تنهایی
آب می شوند
در صدای تابستانی یک دوست…
معجزه ای وجود دارد که دوستی نامیده می شود
و در میان دل اقامت دارد ؛
شما نمی دانید که چگونه بوجود می آید و چگونه آغاز می شود
اما شادمانی که برایتان به ارمغان می آورد همیشه موهبتی خاص می بخشد
و شما متوجه می شوید که دوستی ارزشمندترین نعمت خداوند است !
رفیق خوب اونیه که در تمام لحظه های غم و شادی کنار تو باشه
حرفت رو بخونه قبل از اینکه خودت بخوای چیزی بگی
و حالت رو بهتر کنه فقط با بودن کنارت
رفیق قدیمی مثلا طلا میمونه
روز به روز ارزش اش بیشتر میشه تو زندگیت
Sometimes being with your best friend is all the therapy you need
گاهی بودن با بهترین دوستان همه درمانی است که به آن نیاز داری
من
از میان واژههای زلال
« دوستی » را برگزیدهام ،
آنجا که
برفهای تنهایی
آب میشوند
در صدای تابستانی یک دوست . . .
Nothing could ever replace my best friend
هرگز هیچ چی نمی تونه جای بهترین دوستم رو بگیره
ممکنه طول بکشه با کسی صمیمی بشی
ولی وقتی شدی اون آدم یه شخص خاص و با ارزشه
پس به سادگی از دستش نده
کس نمیداند در این بحر عمیق
من همین دانم که در این روزگار
معجزه ای وجود دارد که دوستی نامیده می شود
و در میان دل اقامت دارد
شما نمی دانید که چگونه بوجود می آید و چگونه آغاز می شود
اما شادمانی که برایتان به ارمغان می آورد همیشه موهبتی خاص می بخشد
و شما متوجه می شوید که دوستی ارزشمندترین نعمت خداوند است!
You are my best friend, my human diary, and my other half. You mean the world to me and I love you
تو بهترین دوست من، دفترچه خاطرات انسانی من و نیمه دیگر من هستی
تو برای من یه دنیا می ارزی و من دوستت دارم
مرام فقط مرام گاو،
رفیق فقط کلاغ نه بخاطر سیاهیش
یه چیزایی رو نباس از دست داد
مثل رفیق واقعی
از چهار راه قلبم عبور کردی و هیچ به چراغ قلبم توجه نکردی
اما بدان پلیس قلبم تو را تعقیب خواهد کرد
و برگه ی دوستت دارم مرا ،
زیر برف پاکن های دلت خواهد گذاشت . . !
وقتی یه دوست خوب پیدا کردی تا آخر عمر فراموشش نمی کنی
حتی اگه ازت دور باشه
دوستای خوب بهترین خاطره ها رو برای همدیگه می سازن
من قشنگ ترین خاطره ها را با تو دارم دوست خوبم
می گن دوست خوب نعمته
پس من برای داشتن دوستی مثل تو باید سپاسگزار باشم
خیالم راحته که اگه زمستون هرچقدرم سرد باشه،
رفقایی مثل شما دارم که دمشون خیلی گرمه …
قلب، مهمانخانه نيست که آدم ها بيايند دو سه ساعت يا دو سه روز توی آن بمانند و بعد بروند.
قلب، لانه ی گنجشک نيست که در بهار ساخته بشود و در پاييز باد آن را با خودش ببرد.
قلب، راستش نمی دانم چيست؟
اما اين را می دانم
که فقط جای آدمهای خیلی خیلی خوب است!
برای همیشه…
دوست از پشت بهت خنجر نمی زنه
کنارت و پا به پات می یاد حتی اگه تمام دنیا مقابلت ایستاده باشن
لحظه ای در گذر از خاطره ها
ناخود آگاه دلم یاد تو کرد
خنده آمد به لبم شاد شدم
گویی از قید غم آزاد شدم
هر کجا هستی دوست، دست حق همراهت…
اگه کسی رو پیدا کردی که بدون ترس تمام رازهاتو بهش بگی به اون می گن یه دوست خوب
رسم رفاقت اینه که با رفیق پیر شى نه اینکه وسط راه از رفیق سیر شی!
یه رفیق با معرفت، یه تکیه گاه همیشگیه تو غم و شادی
دوستی نشانی از عشق داره
کسی می تونه دوست تو باشه
که از صمیم قلب اون رو دوست داشته باشی
رسم رفاقـــــــــــت اینه که
با رفیـــــق پیر شــــــــــــى
نه اینکه وســـــــــــط راه از رفیـــــق سیر شـــــــــــــى
بهترین دوست تو شادی رو به تو هدیه می کنه و غم و اندوهت رو تسکین می ده
نفس شروع زندگیست
عشق قسمتی از زندگیست
اما دوست خوب قلب زندگیست …
سلامتی هرچی خوبه که بدش ماییم
سلامتی هرچی بزرگه که کوچیکش ماییم
سلامتی هرچی رفیقه که اگه قابل بدونن خاک زیر پاش ماییم
دوست یعنی کسی که وقتی هست آروم باشی و وقتی که نیست
توی زندگیت یه چیزی رو کم احساس کنی
رفاقت رو از دست فروش بازار نخریدم
بلکه تو کوچه های خاکی محله مون یاد گرفتم
پس خوب می دونم برای کدوم رفیق زمین بخورم که از زمین خوردنم شاد نشه
بلکه دست خاکیم رو بگیره و منو از زمین بلند کنه . . .
به سلامتی رفیقای با عشق و با مرام و معرفت
دوست یعنی وقت اضافه
یعنی تو همیشه براش عزیزی حتی توی وقت اضافه
من
از میان واژه های زلال
دوستی را برگزیدهام
آن جا که
برف های تنهایی
آب می شوند
در صدای تابستانی یک دوست
از سلامتی خود مواظبت میکنیم، برای روز مبادا پول ذخیره میکنیم، سقف خانه را تعمیر میکنیم و لباس کافی میپوشیم، ولی کیست که در بند آن باشد که بهترین دارایی یعنی دوست را به صورتی عاقلانه برای خود فراهم کند؟
رالف والدو امرسن
معجزه ای وجود دارد که دوستی نامیده می شود و در میان دل اقامت دارد
شما نمی دانید که چگونه بوجود می آید و چگونه آغاز می شود
اما شادمانی که برایتان به ارمغان می آورد همیشه موهبتی خاص می بخشد
و شما متوجه می شوید که دوستی ارزشمندترین نعمت خداوند است !
دو چیز هیچ وقت از یاد آدما نمیره
دوستای خوب و روزهای خوب
یه چیز هم هیچ وقت از دل آدم نمیره
روزهای خوبی که با دوستای خوب گذشت
چشمی دارم همه پر از دیدن دوست
از دیده و دوست فرق کردن نتوان
هی رفیق
بدون چتر کنارم قدم نزن، خیس دلتنگی هایم میشوی
دنیای من ابری تر از آن است که فکرش را میکنی
سلامتی اون رفیقـی که مجازیه
امــّــــا
یه جوری برات سنگ صبوره
که هیچکدوم از رفیقای واقــعیـت
به گرد پاش هم نمی رسن …!
زغال اسفندتم رفیق
میسوزم تا چشم نخوری !
دوستی مثل متکا میمونه
وقتی خسته ای بهش تکیه میکنی
وقتی خوشحالی بهش تکیه میکنی
وقتی غصه داری روش گریه میکنی
وقتی شوخیت میگیره پرتش میکنی
وقتی سرت شلوغ از جلو دست و پا برش میداری
اما دیر یا زود باز هم بهش احتیاج پیدا میکنی
به سلامتی همه دوستای با معرفت…
خیلی حس قشنگیه
وقتی یه دوست فاب داشته باشی که همیشه حواسش بهت باشه
به یادت باشه، نگرانت بشه و دوست داشته باشه
مرسی که هستی دوست من
هم چنان چشم به چشمان تو دارم ای دوست
گوشه چشمی بنما بر دل زارم ای دوست
با تمـام مـداد رنگـی هـای دنـیا
بـه هـر زبـانی که بـدانی یـا نـدانی !
تنهـا یکــ جملـه برایـت خـواهـم نوشت :
دوستت دارم بهترین دوست دنیا
سلامتی رفیقی که پیشمون نیست ولی توی قلبمونه!
به یادمون نیست ولی تو یادمونه!
بی خیالمونه ولی همیشه تو خیالمونه…
سلامتی رفیق هایی که از پل نامردی رد نمیشن
ولی تو دریای مردانگی غرق میشن
شماره کفشتو بفرست تا بزنم رو پیشونیم تا همه ببینن ما خاک پاتیم رفیق!
رفیق
باد باشی خاکتم
درخت باشی برگتم
چشمه باشی آبتم
هر جا باشی یادتم
دوست داشتنت بزرگترین نعمت دنیاست
مرا شاد میکند و لبخند را به دنیایم هدیه میکند
حتی این روزها گاهی پرواز میکنم
من این دوست داشتن را بیشتر از هر چیز در این دنیا دوست دارم …
نوشته های روی شن، مهمان اولین موج دریا هستند
اما حکاکی هاى روی سنگ، مهمان همیشگی تاریخند
و دوستان خوب حک شدگان روی قلبند و ماندگاران ابدی
ما با نفس سلامت ای دوست
خوشیم
از گرمی هر کلامت ای دوست
خوشیم
هرچند که افتخار دیدارت نیست
با زنگ خوش پیامت ای دوست
خوشیم
حکایت رفاقت حکایت سنگ های کنار ساحله …
اول یکی یکی جمع شون میکنی تو بغلت
بعدش یکی یکی پرت شون میکنی تو آب
اما بعضی وقت ها
یه سنگ قیمتی گیرت میاد
که هیچ وقت نمی تونی پرتش کنی …
رسم رفاقـــــــــــت اینه که
با رفیـــــق پیر شــــــــــــى
نه اینکه وســـــــــــط راه از رفیـــــق سیر شـــــــــــــى
رفـاقت بار سنگینی ست !
کسی بـر دوش میگیرد که یک دنیا وفا و مرام دارد
به سلامتیه رفیق واقعی
تنها گنجی که جستجو کردن آن به زحمتش می ارزد !
دوست واقعیست و تو بهترین گنجی
عاقبت گر عمری باشد ماندگار
میگذارم این سخن را یادگار
مینویسم روی کوه بی ستون
زنده باد یاران خوب روزگار
توی دنیا
دوست های خوب محدودن
ولی دوستای خوب
دنیای نامحدودن
دلتنگ دوستای خوب و با معرفتم
اون که بلندت می کنه، وقتی افتادی
دنبالت می گرده، وقتی گم شدی
بیدارت کنه، وقتی خوابی
نزدیکت باشه ، وقتی بهش احتیاج داری
باهات بخنده، گریه کنه، آرزو کنه، بجنگه و در عوض هیچی نخواد به غیر از خود تو …
بهش می گن دوست؛
… یک تیکه از زندگی…
دودلم،اول خط،نام خدا بنویسم
یا که رندی کنم و اسم تو را بنویسم!
همه“یک”گفتم و دینم همه“یکتایی”بود
با کدامین قلم امروز دوتا بنویسم؟
ای که با حرف تو هر مسالهای حلشدنیاست
بهخدا،خودتوبگو،نام که را بنویسم؟
یار همراه و صمیمی ، ای دوست
حال ما همراهی است
تو همه جان منی
پر پرواز منی
با همه لطف و صفا
گاه و بیگاه ، لب پنجره خاطره ات می آیم
تا نگاهت بکنم، تا صدایم بکنی
تا مرا شاد کنی
ز غم آزاد کنی
قلب من خانه تست
خانه ای کنج بهشت
تو اگر یاد کنی یا نکنی
من به یادت هستم
دوستی مثل متکا میمونه
وقتی خسته ای بهش تکیه میکنی
وقتی خوشحالی بهش تکیه میکنی
وقتی غصه داری روش گریه میکنی
وقتی شوخیت میگیره پرتش میکنی
وقتی سرت شلوغ از جلو دست و پا برش میداری
اما دیر یا زود باز هم بهش احتیاج پیدا میکنی
به سلامتی همه دوستای با معرفت…
دل خوشم با غزلی تازه همینم کافی ست
تو مرا باز رساندی به یقینم کافی ست
دوست واژه است
دوست نامه است
هی رفیق
بدون چتر کنارم قدم نزن، خیس دلتنگی هایم میشوی
دنیای من ابری تر از آن است که فکرش را میکنی
من از میان واژه های زلال
دوستی را برگزیده ام
آنجا که
برف های تنهایی
آب میشوند
در صدای تابستانی یک دوست
دوست خوب یعنی کسی که حتی وقتی حرفی برای گفتن نداری، کنار تو میماند و سکوتت را هم میفهمد.
رفیق واقعی کسی است که در روزهای سخت، به جای پرسیدن «چه شده؟» آرام کنارت مینشیند و میگوید: «من هستم».
بعضی آدمها دوست نیستند؛ آرامشاند، دلگرمیاند، پناهاند. تو برای من از همان آدمهایی.
دوستی یعنی فاصلهها هرچقدر هم زیاد باشند، باز هم یک پیام ساده بتواند دل آدم را گرم کند.
رفیق جان، بعضیها در زندگی میآیند که بمانند؛ نه در قاب عکس، بلکه در عمیقترین جای قلب.
دوست خوب مثل چراغی است که حتی در تاریکترین لحظهها، راه برگشتن به امید را نشان میدهد.
گاهی آدم فقط به یک دوست نیاز دارد؛ کسی که قضاوت نکند، نصیحت نکند، فقط بفهمد و بماند.
رفاقت اگر واقعی باشد، نه با دوری کم میشود، نه با سکوت تمام میشود، نه با گذر زمان رنگ میبازد.
دوست خوب همان کسی است که وقتی دنیا شلوغ میشود، حضورش برایت شبیه یک جای امن است.
خوشبختی یعنی در این روزگار پر از رفتن، کسی را داشته باشی که ماندن را بلد باشد.
رفیق من، تو از آن آدمهایی هستی که نبودنت را نمیشود با هیچ شلوغی و هیچ جمعی پر کرد.
دوستی ما شاید هر روز با پیام و دیدار تازه نشود، اما ریشهاش آنقدر عمیق است که با هیچ فاصلهای خشک نمیشود.
رفیق جان، تو همان اتفاق خوبی هستی که زندگی بیخبر به من هدیه داد.
بعضی رفاقتها تاریخ شروع دارند، اما تاریخ پایان نه؛ مثل رفاقت من و تو.
رفاقت یعنی حتی اگر مدتها هم حرف نزنی، باز وقتی صدای دوستت را میشنوی، انگار هیچ فاصلهای نبوده است.
دوست صمیمی یعنی کسی که گذشتهات را میداند، امروزت را میفهمد و برای فردایت دعا میکند.
رفیق، تو فقط همراه روزهای خوبم نبودی؛ تو در روزهایی کنارم ماندی که خودم هم طاقت خودم را نداشتم.
دوستی واقعی یعنی دل آدم با یاد یک نفر آرام بگیرد، حتی اگر کیلومترها دور باشد.
بعضی دوستان مثل خانهاند؛ هرچقدر هم از آنها دور شوی، باز دلت میخواهد به آنها برگردی.
رفاقت ما از جنس حرفهای معمولی نیست؛ از جنس خاطره، اعتماد، اشک، لبخند و سالهای ماندگار است.
دوست خوب، قشنگترین اتفاق ساده زندگی است.
رفیق واقعی کم است؛ اما اگر باشد، یک دنیا میارزد.
تو همان دوستی هستی که داشتنش شبیه شانس دوباره زندگی است.
رفیق خوب، نه تکراری میشود و نه فراموششدنی.
خوبیِ بعضی آدمها را باید مثل دعا حفظ کرد؛ تو یکی از آنهایی.
رفیق یعنی کسی که حتی نبودنش هم پر از خاطره است.
دوست خوب، کوتاهترین راه رسیدن به حال خوب است.
رفاقت واقعی نه ادعا میخواهد، نه نمایش؛ فقط دل میخواهد.
دوست خوب، آدم را به خودش امیدوارتر میکند.
خوشحالم که در تقویم زندگیام، روزهای زیادی با نام تو قشنگ شدهاند.
برای بعضی آدمها نباید فقط تولد گرفت؛ باید برای بودنشان در زندگی جشن گرفت. رفیق خوبم، بودنت مبارک.
دوستی ما از آن رفاقتهایی است که نه به زمان وابسته است، نه به فاصله؛ فقط به دل بسته است.
رفیق خوب یعنی کسی که وقتی همه دنیا تو را اشتباه میفهمند، او هنوز بلد است درست نگاهت کند.
دوستی یعنی آدمی داشته باشی که وقتی جهان خستهات کرد، فقط با یک جمله حالت را بهتر کند.
بعضی رفیقها مثل عکسهای قدیمیاند؛ هر بار نگاهشان میکنی، دلت گرمتر میشود.
رفیق جان، تو همان آدمی هستی که حتی فکر کردن به بودنت، روزم را بهتر میکند.
دوست خوب کسی نیست که همیشه کنار تو باشد؛ کسی است که هر وقت به او نیاز داشتی، دلش کنار تو باشد.
رفاقت یعنی بیحساب و کتاب دوست داشتن؛ بدون توقع، بدون نمایش، بدون منت.
هر آدمی در زندگی به یک رفیق احتیاج دارد که با او خودش باشد؛ بینقاب، بیترس، بیتوضیح.
بعضی دوستیها شبیه شعرند؛ ساده شروع میشوند، اما تا همیشه در دل میمانند.
معرفت یعنی وقتی حال رفیقت خوب نیست، منتظر دعوت نمانی؛ خودت بروی، بپرسی، بمانی.
رفیق با معرفت آن نیست که همیشه حرفهای قشنگ بزند؛ آن است که وقت عمل، پشتت را خالی نکند.
در روزگاری که خیلیها فقط تا وقتی میمانند که سودی باشد، داشتن یک رفیق بیادعا نعمت بزرگی است.
رفاقت یعنی وقتی همه به رفتن فکر میکنند، یک نفر باشد که بگوید: «من کنارتم».
رفیق خوب مثل سایه نیست که فقط در روشنایی باشد؛ در تاریکی هم باید کنارت بماند.
معرفت رفیق را نه در خندههای جمع، بلکه در روزهای بیحوصلگی و تنهایی باید شناخت.
رفاقت مثل درخت است؛ اگر ریشهاش صداقت باشد، هیچ طوفانی آن را از پا نمیاندازد.
رفیق واقعی کسی است که خوبیهایت را جار نمیزند، اما عیبهایت را هم پیش کسی نمیبرد.
اگر در زندگیات یک دوست داری که با خیال راحت میتوانی پیش او خودت باشی، بدان ثروتمندی.
رفاقت واقعی با حرف شروع میشود، با اعتماد جان میگیرد و با وفاداری ماندگار میشود.