جاده آن نوار باریک آشنای خاک، رگی است که از دل زمین می گذرد و حیات را به اقصی نقاط جهان می رساند. جاده نه تنها مسیری برای رسیدن به مقصد است بلکه خود مقصدی برای کشف ناشناخته ها و تجربه لحظات ناب می باشد.
دوست داشتن آدمها مثل رانندگی در جاده است!
تعدادی راه را گم میکنند و منصرف میشوند و دور میزنند
این عطرهای مردونه که بوی چوب میده آدم رو یاد این مردهای خوش تیپی میندازه که همیشه شش تیغ هستن،پیرهن مردونه میپوشن و تو ماشین با یه دست رانندگی میکنن و با اون یکی دستشون دستت رو میگیرن و میگن نگران نباش درستش میکنیم..
یهروزی تو زندگی، که امیدوار باشید زودتر اتفاق بیافته، وقتی نشستید پشت میز کار یا کافه، یا دارید در دل یک جاده سرسبز رانندگی میکنید، یهچیزی از ذهنتون رد میشه که بلافاصله میشینه روی زبونتون؛ «من واقعا دیگه زورم به زندگی نمیرسه». فعلا اینو بدونید که زندگیتون از اونروز یهجور دیگهس. چون دستت بیشتر از دلت میلرزه. کمتر غصه میخوری. کمتر بهت برمیخوره. کمتر تلاش بیهوده میکنی.
با خطای ما کسی گر جان دهد،
یادمان باشد که در رانندگی در دل جاده
با سبقت بیجا گرفتن
نه در گفتن
زندگی یک سفر است
زندگی جاده و راهی است به آن سوی خیال
زندگی تصویری است که به آیینه دل میبینی
زندگی رویایی است که تو نادیده به آن مینگری
زندگی یک نفس است که تو با میل به جانت بکشی
زندگی منظره است، باران است
زندگی برف سپیدی است که بر روح تو بنشسته به شب…
تو که سعی می کنی
در رانندگی
برخلاف همه من میگویم اتفاقا زنها رانندگی را بهتر از مردها بلدند حتی بلدترند ، رعایت حد سرعت مجاز را میدانند تند نمیروند کمتر تصادف میکنند ، داد نمی زنند عصبانی نمیشوند پشت همه ی چراغ قرمز ها می ایستنند حتی به قیمت نرسیدن ها و افسوس خوردن ها.
زنها هیچ وقت یکباره تغییر مسیر نمیدهند سخت دل میکنند از آنی که مدت ها در راه های رفته و نرفته هم…
گوش کن
جاده ای که برگ ریزان است
مانده ام
تُ را به بی کسی رسانده است
مرا ادامه بده
بگذار مِه روی گیسوان من بنشیند
جاده بهانه است
من راهی تو اَم
ای کاش
تو ایستاده باشی
وای از دنیا که یار از یار میترسد
عاشق از آوازهی دیدار میترسد
وقتی یه همسفرِ خوب داشته باشی
دنبالِ طولانی ترین
چه گونه رفتی!؟
با کدام هم قدمِ خوش سفر!؟
برایم شعر بفرست
برای تو می گویند..
وقتی به یک جاده دوراهی رسیدی که
حتما سمت منطق رانندگی کن….
