متن بیو می تواند حس غم، شادی، دوست داشتن، دلخوری یا هر چیز دیگری باشد و می توانید با توجه به احساس خود این بخش را تکمیل کنید.
وقتی به تو فکر میکنم !
فرا می گیرد ؛
تو عطر کدام خوشبوترین گل جهانی؟
به چه مشغول کنم
دل تو را میطلبد،
هیچ وقت نگفت دوستت دارم
شالی را سر می کند
من تو را انتخاب نکردم، قلبم این کار را کرد.
و خداحافظی
که به چشم هایمان میدوزیم . . .
زندگی می کنم و برایش دلیل هم دارم
یک فصل از یک قصه؟
می خواهم از این پس
همه
از آن بود که
شمردن ستاره ها سخت نیست
آنقدر دوستت دارم که
گل ها تعجب می کنند
برای پیش تو بودن
بلیط لازم نیست!
مرور قصه ی دل
کافیست…!
من عشق را آنقدر عمیق میخواهم که اقیانوس حسادت کند.
باران بهانه ی آسمان است
دلبندم …
بین این همه ضمیر فقط یک “تـــــــــو” کافیست !
در فراسویِ خیالم
چه عجب جایی است،
منو تو دست در دست…
داستانهای عاشقانه واقعی هیچ وقت پایان ندارد.
تو كه نمی دانی ! چه كيفی دارد بيايد كسی كه هميشه دنبالش بوده ای…
دلم آنگاه خوش گردد که تو دلدار من باشی…
باران … زیباترین اتفاق است برای بهار، مثلِ تو برای من …
و من تو را از میان هزاران «تو» ی دیگران به یگانگی انتخاب کرده ام…
و چقدر خوب است که خداوند تو را فقط برای من آفریده است …
با عشق و صبر هیچ چیز غیر ممکن نیست.
می خواهم … از این پس … تمامِ ماجرا تو باشی !
همین که هستی دوستت دارم؛ حتی سایه ات را که هرگز به آن نمی رسم …
می دانی … من سالهاست به دوست داشتنِ تو آرامم…
هر کسی یک دلبر جانانه دارد … من “تو” را
جانم که تو باشی خوشبخت ترینم…
سرم درد میکند برای دردسری که تو باشی …
وقتی پیش من هستی عطر عشق را همه جا حس میکنم.
دلتنگ که باشی از آسمون سنگ هم بباره جاش خالیه، بارون که جای خودشو داره …
حال من خوب است اما با تو بهتر می شوم …
من آسمان پر از ابرهای دلگیرم / اگر تو دلخوری از من، من از خودم سیرم
و فاصله فقط و فقط تجربه ای بیهوده است…
گاهی میان دستان خالیم
حس میکنم تمام دار و ندارم نگاه توست…
گاهی برای از تو نوشتن کم می آورم
تمامی این شعرها بهانه است
سخت ترین چیز این است که ببینی کسی را که دوست داری عاشق فرد دیگری است…
وقتی معجزه تویی
جز دوست داشتنت نمی افتد …
از دور تو را دوست دارم
آغوشی
تو تنها دعای قشنگ منی
تو را گم می كنم هر روز
بدین سان خواب ها را
هر چیزی که به تو ربطی داشته باشد
از دلتنگی ام بگیر
چه دروغ بزرگیست که اینجا شهر پر جمعیتی ست!
تو که نیستی
اینجا هم خالی از آدم است…
تو مرا جان و جهانی
تک تک ثانیه هايي که تو را کم دارم …
بوسه آنگاه قشنگ است که تمرین نشود
اینکه من لحظه ای تو را فراموش کنم
حال من خوب است اما با تو بهتر می شوم..!
نمى دانم چه رابطه ایست ؟
دلتنگ تو که میشوم
خاک بر سرِ تمامِ این کلمات
نفهمی من دلتنگم . . . !
همه بهانه هایم از نبودن توست
اگرباشی..
نزدیکت می شوم بوی دریا می آید
بگو تکلیفم با چشمهایم چیست ؟
دلبندم
بند می شود . . . !
و عشق
که نسخه ی تمام درد هایم را
می ترسم کسی جایم را در قلبت بگیرد
آغوشت را از من بگیرد
وقتی تو با منی
بدون گذرنامه از خیالم عبور خواهی کرد
صدای گام های تو
با من راه بیا
پارک = پنچری اما تو نه
تنهایی همین است
بی آنکه بدانی برای تو نفس می کشم
تفاوتی ندارد خواب باشم یا بیدار
صبحی که شروعش با توست
سهمم از وصل تو کم نیست ، همین دیشب بود
حرف امشب و دیشب نیست!
من مدتهاست
تو را از خدا می خواهم …