بی رگ و ریشه ای یعنی اینکه
« وجدانت » خیلی راحت اجازه میده…
آدمِ بی رگ و ریشه دنیا رو هم به پاش بریزی
ولی آدمِ با اصالت
بعضیام رگ و ریش شون رفته،
همه چیز عوض شده جز تو
جانم، تو از اول هم عوضی و بی رگ و ریشه بودی…
به دو چیز نباید تکیه کرد
دیوار تازه رنگ شده و انسان بی رگ و ریشه
آدمای بی رگ و ریشه همون اول ممکنه خودشون رو نشون ندن بلکه به مرور زمان و کم کم شخصیت واقعیشون برات رو میشه. بی ریشه های واقعی خوب بلدن رول آدمای با شخصیت رو در بیان و برات تر و تمیز نقش بازی کنن. اما همینکه یه مدتی میگذره، ذات واقعیشون رو میشه و اون موقع تازه میفهمی که شخصیتشون چقدر سطح و لول پایینی داشته.
بی رگ و ریشه ای رو نمیشه پشت هیچ لباسی قایم کرد
نداشته هایی که با هیچ پولی نمیشه خرید
آدم های بی رگ و ریشه مثه این دیوارای تازه رنگ شده میمونن
فقط هستن… ولی نمیشه بهشون تکیه کرد
اگرم تکیه کنی سر تا پای خودتو کثیف کردی
میدونی آدم بی رگ و ریشه کیه؟ همونی که وقتی سرت به سنگ میخوره، میاد و میگه که دیدی بهت گفتم؟ دیدی حرف من اتفاق افتاد؟ دیدی هرچی من بگم همون میشه؟ اینجور آدما شعوری ندارن که وقتی که کسی ناراحته نباید با دیدی گفتن ها عذاب اون رو بیشتر کنن. کاش بشه که ما آدما شخصیت این رو پیدا کنیم که وقتی هم که حرفی به کسی زدیم و اون عمل نکرد و بعد سرش به سنگ خورد، به جای اینکه بیایم با دیدی گفتن ها نمک روی زخمش بپاشیم، باهاش همدلی کنیم.
آدم های بی ریشه، هرچه که دارند رو…است!
و همه چیزهایشان چشم گیر و دهان پر کن!
اما انسان های ریشه دار، عمیق هستند و اصیل،
و تنها جزئی از وجودشان، آن هم لاجرم و به ناچار، نمایان شده است!
بی ریشه گان، همه دار و ندار و توانائی و وقت خود را برای بزک کردن و بزرگ کردن آنچه نمایان است صرف می کنند… و ریشه داران، از عمق و درون بزرگ می شوند!
آدم ها را از ظاهرشان یا حرفهایشان نمی شود شناخت!
به آدم های بی رگ و ریشه باید گفت دم از مردونگى نزن…
سنگینه، سرفهت مىگیره!
قلب های بی اعتمادمون رو
مدیون آدمای بی رگ و ریشه هستیم…
عاقبت به این نتیجه میرسیم که حضور آدمای بی رگ و ریشه در زندگی ما آنقدر پوچ و بیمعنا بوده
که جای خالی آنها را فقط همین نبودنشان پر میکند!
آدم های بی رگ و ریشه رو باید مثل آشغال دور انداخت از بس که بی شخصیتن
ولی انقدر شخصیت داریم که اونارو می بوسیم و کنار می ذاریم
برای همیشه….