اقتصاد ۲۴ –پخش شدن شایعاتی مبنی بر استقراض سازمان تامین اجتماعی از بانکهای عامل مربوطه برای واریز حقوق بازنشستگان به همراه مبالغ معیشتی حداقل بگیران و متناسبسازی حقوق سایر سطوح مستمریبگیران، این روزها سوالاتی را درباره تامین منابع این سازمان بیش از گذشته روی دایره ریخته است.
برخی از سوالات مطرح شده درباره منابع ورودی سازمان مربوط به شستاست که قاعدتاً کمتر کسی انتظار دارد سهم ۵ درصدی آن از کل درآمدهای ورودی سازمان تامین اجتماعی به ناگهان در یک روند کوتاه مدت افزایش یابد. باتوجه به مشکلات بخش خصوصی (به ویژه بخش خصوصی خرد) همچنین بعید به نظر میرسد مبلغ حدود ۹۰ هزار میلیارد بدهی شناسایی شده بخش کارفرمایی بابت عدم پرداخت حق بیمههای کارگران نیز به زودی به تامین اجتماعی واریز شود.
در این میان، آخرین گزینهای که میتواند سازمان تامین اجتماعی را در این شرایط ناگوار که دچار انواع مشکلاتی، چون «کسری، فزونی هزینههای درمان و کاهش ضریب پشتیبانی و..» است، یاری کند، در واقع همان گزینهی دشوار پرداخت مبالغ فوق نجومی بدهی دولت به سازمان تامین اجتماعی است؛ بدهیای که بابت بیمه کردن بیست و شش قشر زحمتکش جامعه که فاقد کارفرمای ثابت هستند، ایجاد شده است. در واقع تامین اجتماعی به نیابت از دولت بدون دریافت همزمان سهم حق بیمه دولت، این گروهها را که بیمهشدنشان در تعهد دولت است، بیمه میکند.