اقتصاد۲۴- شهرکی شبیه متروکه؛ شهرکهای صنعتی اطراف پایتخت این روزها به خواب تابستانی رفتند. کارگاهها تعطیلاند و تعدادی از کارگران و صاحبان کار در محوطه شهرک بیهدف قدم میزنند. قطعی برق از دو روز در هفته به چهار روز در هفته افزایش پیدا کرده و با حذف جمعه از فهرست روزهای کاری، به دلیل تعطیل بودن شهرک، میماند دو روز. با دو روز در هفته کار، چقدر از حقوق کارگر، اجاره کارگاه، هزینه مواد اولیه و… در ماه تامین میشود؟ زندگیها مختل شده، کاسبی خوابیده، درآمدها به صفر نزدیک شده، دعوا در خانوادهها بالا گرفته و صحبت از طلاق و جدایی، به روتین زندگی تبدیل شده. اینها شرایط این روزهای فعالانی است که در شهرکهای صنعتی بیکاری میکنند.
قطع برق به عادت روتین زندگی همه ما تبدیل شده، اما هستند کارگاههایی که برای هر ساعت برقی که میرود خسارات چندمیلیونی میبینند و صاحبان آن هر روز بیشتر از روز قبل شرمنده زن و بچه خود میشوند. از جاجرود تا شهرک صنعتی کمرد ۵ دقیقه راه است و واحدهای صنعتی و کارگاه کوچک و بزرگ در آن وجود دارد و چندصد کارگر در آنجا امرار معاش میکنند، برق که باشد کار میکنند و با گرانیها دست و پنجه نرم میکنند، اما حالا که برق روی خوشی به آنها نشان نمیدهد، گرانی و تورم آخرین چیزی است که به آن فکر میکنند و نگران از دست رفتن کار و زندگی خود هستند.
روز بازدیدمان از شهرک با روز قطعی برق تلاقی پیدا کرد. البته این تلاقی خیلی طبیعی است. اگر با روز کاری که فقط ۲ روز در هفته است همزمان میشد باید تعجب میکردیم. نزدیک ۵ هزار کارگاه صنعتی کوچک و بزرگ در کمرد فعال است. گرچه بهتر است از کلمه فعال هم استفاده نکنیم. ۵ هزار واحد صنعتی دایر شده بود که امروز نیمهفعال و بیشتر از نیمی از آنها بهطور کل تعطیل شدهاند.
کمتر کسی را میشود در شهرک دید. ظهر است. گرم است. برق نیست. فقط تعداد انگشت شماری که یا جلوی کارگاهشان نشستهاند و یا بیهدف قدم میزنند در شهرک دیده میشوند. در یکی از کارگاهها باز است. سمت کارگاه که میرویم محمد با لبخند ماسیدهای نگاهمان میکند. وقتی متوجه میشود برای تهیه گزارش آنجاییم، «فاجعه» اولین کلمهایست که میگوید.
محمد سالهاست که در شهرک کمرد کارگاه دارد و از قدیمیها محسوب میشود؛ از صدا و لحن او میتوان فهمید که چه میزان فشار زیادی تحمل میکند و بیبرقی و مهمتر از آن بیکاری چقدر روح و روانش را آزرده است. محمد به «هممیهن» میگوید: مسئله برق برای این شهرک که قطب صنعتی این منطقه است تبدیل به فاجعه شده و همه را فلج کرده است، کارگاههای بزرگ یکی یکی از هم میپاشند و کارگاههای کوچک یکی یکی جمع میشوند. در شهرک بالای پنج هزار کارگاه وجود دارد که به جرأت میتوانم بگویم دو هزار کارگاه نصف و نیمه فعال هستند و سه هزار کارگاه دیگر تعطیل شدهاند، صاحبکاران وحشت دارند قرارداد اجاره خود را تمدید کنند و برای بسیاری از آنها سخت است که حتی ماهی ۲۰ میلیون تومان کرایه بدهند.