«اگر این فیلمنامه برای من بود، شرمم میآمد بهکسی نشانش بدهم.»
امیلی ویلسون، مترجم تخصصی کتاب اودیسه اثر هومر، بهشدت از فیلم «اودیسه» کریستوفر نولان انتقاد کرده و فیلمنامه آن را «افتضاح» توصیف کرده است؛ این در حالی است که نولان پیشتر ترجمه ویلسون را یکی از منابع الهام اصلی خود برای اقتباس از این حماسه یونانی معرفی کرده بود.
ویلسون که خود استاد مطالعات کلاسیک در دانشگاه پنسیلوانیا هم هست، در نقد خود که برای London Review of Books نوشته است، چنین اعتقادی دارد:
امیدوار بودم علاقه نولان به مضامین هومری، او را به سطح تازهای از خلاقیت برساند و شخصیتهایی باورپذیر خلق کند. اما «اودیسه» همان ترکیب همیشگی عظمتنمایی و سطحینگری آثار او را دارد. فیلم بهلحاظ ایدههای بزرگ، وعدههای زیادی میدهد، اما شخصیتها آنقدر پخته نشدهاند که بتوانند این وعدهها را محقق سازند؛ هرچند در نمایش انفجارهای عظیم و غولهای بزرگ موفق است.