اسپرسو نوشیدنیای است که نام و شیوه تهیهاش ریشه در تجربه صنعتی و شتاب سرو دارد؛ یعنی قهوهای که “فشار داده” یا “فشرده” شده و سریع آماده میشود. اصل و بنیاد دستگاههایی که امروز برای تهیه یک شات کوتاه و غلیظ اسپرسو استفاده میکنیم در اواخر سده نوزدهم و اوایل سده بیستم در ایتالیا شکل گرفت. این داستان از ایده ترکیب آب داغ و بخار با یک بستر قهوه آغاز شد و سپس تحولپذیری ماشینها و نیاز کافهها برای سرو سریع، مسیر شکلگیری اسپرسوی مدرن را ساخت.
در سال ۱۸۸۴ مخترعی از تورین به نام آنجلو موریوندو دستگاهی را ثبت اختراع کرد که برای نخستینبار از نیروی بخار و آب داغ بهطور ترکیبی برای استخراج قهوه استفاده میکرد. دستگاه او بیشتر شبیه یک دستگاه جمعی بود که برای سرو در هتل یا کافه طراحی شده و هنوز به مفهوم “شات تکنفره” شبیه نبود، اما ایده کنترل همزمان بخار و آب آن گامی بنیادی برای دستگاههای بعدی بهشمار میآید. این ثبت اختراع و ارائه در نمایشگاهها نشان داد که ایده استخراج سریع قهوه با بخار عملی و کاربردی است.
