«معنای تعاون بر، نیکی و تقوا آن است که مردم بر ایمان و عمل صالح بر پایۀ تقوای الهی مجتمع گردند (همه به یکدیگر کمک کنند تا در جامعه ایمان و عمل صالح گسترده شود) و آن عبارت است از صلاح و تقوای اجتماعی و در برابر این مسئله، تعاون بر گناه (عمل بد) قرار دارد و آن عبارت است از تجاوز به حقوق حقۀ مردم از طریق از بین بردن امنیّت جانی یا آبرویی یا مالی…» (طباطبایی، 1393ق، ج5: 163).
