به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، ابوجعفر محمد بن علی (ع) ملقب به باقرالعلوم، فرزند امام علی بن الحسین سجاد (ع)، امام پنجم شیعیان و هفتمینتن از چهاردهمعصوم (ع) است. پیشتر در روز اول رجب به مناسبت میلاد امام باقر (ع) مطلبی را از وصایا و سفارشهای اخلاقی اینامام شیعه منتشر کردهایم که در پیوند زیر قابل دسترسی و مطالعه است:
* «وضع علما با جاهلان چگونه است؟/اگر اهل حق را گرفتار و مبتلا دیدی…»
امروز که ۷ ذیالحجه و سالروز شهادت امام محمد بن علی (ع) است، بخشی از حقایق زندگی ایشان را مرور و بررسی میکنیم؛
امام محمدِ باقر (ع) یکی از راویان مقتل سیدالشهدا (ع) است و بنا بر یکگزارش روز عاشورا ۳ ساله بود و بنا بر گزارشی دیگر گفته «زمان شهادت سیدالشهدا ۴ ساله بودم و شهادت وی و آنچه چشیدیم به یاد دارم.»
امام صادق (ع) از پدر خود با عنوان «کان خیر محمدی علی وجه الارض» یاد کرده بود. جابر بن یزید هرگاه از امام باقر (ع) روایت میکرد میگفت: جانشین اوصیا، وارث دانش پیامبران، محمد بن علی بن حسین برایم چنین نقل کرد…
محمد بن منکدر گفته است کسی را برتر از علی بن حسین سراغ نداشتم تا اینکه پسرش محمد را دیدم. تصمیم داشتم او را نصیحتی کنم ولی علی (ع) در برابر سالم نوه عمر بن خطاب و گروهی دیگر در دفاع از امام علی (ع) فرمود: مگر نشنیدهای وقتی گروههای ارسالی به قلعه خیبر شکست خوردند، رسول خدا (ص) فرمود: فردا پرچم را به دست کسی خواهم داد که همیشه اهل رزم است و هیچگاه فرار نمیکند و خدا و رسول او را دوست دارند و او نیز خدا و رسولش را دوست دارد.
سالم و حاضران تایید کردند و حضرت ادامه داد: اگر ادعا کنی خداوند در حالی او را دوست داشت که نسبت به رفتار آینده او دانش نداشت، کافر شدهای و اگر بگویی خدا با علم به آینده علی او را دوست داشت، دیگر چه اعتراضی بر او داری؟
سالم از حضرت (ع) خواست کلام خود را تکرار کند و پس از آنکه دوباره بیان حضرت (ع) را شنید، گفت: ۷۰ سال عبادتم در گمراهی به سر رفت.