این روزها برخی رسانهها شمشیر را از رو برای هندوانه بستهاند و میگویند اگر هندوانه کاشته نشود، کمبود آب در ایران حل خواهد شد، در صورتی که این نوع نگاه به موضوع نوعی سادهسازی فریبنده و تحریف مسئله است. گفتوگوی ما با حامد بابایی، کارشناس کشاورزی استان فارس تلاش میکند ما را به دل واقعیتهای موجود در کشاورزی ایران مرتبط با موضوع استخراج غیرعلمی از منابع آب ببرد. برای استفاده بیشتر از فضای صفحه، پرسشها حذف شدهاند.
جوان آنلاین: کل تولید بخش کشاورزی در ایران، چیزی حدود ۱۳۰میلیونتن است. اگر این ۱۳۰میلیونتن محصول تولید نشود، مثل بقیه کالاها باید به سمت واردات کالاها روی بیاوریم، مثل خودرو، لوازم خانگی، ادوات و دستگاهها، وسایل برقی، نهادهها، ترانس برق، سیم کابل و بخش وسیعی از کالاهای صنعتی که با خروج ارز قابل توجهی وارد کشور میشود.
اجازه دهید این فرض را در نظر بگیریم که ۱۳۰میلیونتن تولید بخش کشاورزی نباشد، در آن صورت حتی اگر روزی ۶میلیون بشکه هم صادر کنیم و به فرض تحریم هم نباشیم، برآوردها نشان میدهد باید تمام درآمد نفتی ما صرف واردات ۱۳۰میلیونتن محصولات کشاورزی شود و طبیعتاً هندوانه هم به عنوان بخشی از صیفیجات به یک کالا و میوه لوکس تبدیل خواهد شد، مثل موز یا انبه که باید ارز زیادی از کشور خارج شود تا هندوانه با قیمتی گزاف به دست مصرفکننده برسد.
به نظر میرسد ما رویکرد درستی در قبال مسئله کمبود آب نداریم. اینکه امروز بگوییم مطلقاً هندوانه نکاریم، لابد فردا هم خواهیم گفت گوجه، کدو، فلفل و خیار هم نکاریم، چون برای کشت آنها به آب نیاز داریم، در صورتی که این منطق درستی نیست.
در اینکه ما نتوانستهایم بازار منطقی برای هندوانه و سایر محصولات پدید بیاوریم که بین مصرف آب و قیمت این محصولات تناسبی برقرار شود، تردیدی وجود ندارد، اما اینکه بخواهیم با پاک کردن صورتمسئله، نشانی غلطی از آن بدهیم، موضوع را پیچیدهتر خواهد کرد.