به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، خلاصه ای از «جنگ از منظر نظام تکوینی» در بیانات مرحوم علامه مصباح یزدی تقدیم شما فرهیختگان می شود.
این روزها که صدای آژیرها و اخبارِ نگرانکننده، ضربآهنگ زندگیمان شده است، یک سؤالِ جانسخت دست از سرِ روانِ جامعه برنمیدارد: «چرا؟». چرا باید در جهانی که خالقش خیر محض است، خون ریخته شود؟ آیا این ویرانیها، خروجیِ از کنترل خارج شدهٔ خلقت است؟
واقعیت این است که اگر از سطحِ پوستهٔ حوادث عبور کنیم و با نگاهی مبنایی به ریشهها بنگریم، متوجه میشویم که جنگ بخشی از مهندسیِ دقیقِ نظام تکوین است. ما امروز در کورهای گداخته هستیم، اما این کوره بیحساب روشن نشده است.
۱. این موهبت بی هزینه نیست
نخستین چیزی که باید درک کنیم، شکوهِ خطرناکِ «اختیار» است. ما برخلاف فرشتگان، مجبور به تسبیح نیستیم. خدا نخواست ما را به صلحِ جبری وادارد، چرا که کمالِ انسانی فقط در بستر آزادی معنا مییابد. اگر قدرتِ بر ظلم و جنگ از بشر سا دقتِ جراحی، صفِ «عاشقانِ صادق» را از «مدعیانِ کاذب» جدا میکند. جنگ نهتنها جامعه را غربال میکند، بلکه درونِ خودِ انسان را هم صیقل میدهد تا وابستگیها و ترسهایش ذوب شود؛ «و تا خداوند، مؤمنان را [از هر عیب و نقص] پاک و خالص گرداند و کافران را نابود سازد» (آلعمران: ۱۴۱).
۶. جای نگرانی نیست!
جامعه نباید نگران باشد؛ چرا که انتهایِ این مسیر، پیروزیِ اتفاقی نیست، بلکه یک پیروزیِ حتمی و «نوشته شده» است. ما در جبههای هستیم که شکست در آن توهم است؛ «خداوند مقرر کرده است که: قطعاً من و فرستادگانم پیروز خواهیم شد» (مجادله: ۲۱) [۷]. این کلامِ آخر است؛ جنگ هر چقدر هم سخت باشد، قطعهای از یک نقشهٔ بزرگ است که مقصدش پیروزیِ قطعیِ حق و حاکمیتِ عدلِ الهی در پایانِ تاریخ است.
منبع: حوزه برگرفته از کتاب «جنگ و جهاد در قرآن»، فصل دوم، صفحه۲۵-۷۸