ما این خاک را سرمه چشمانمان می‌کنیم

شهر آماده می‌شود تا پس از افطار، میزبان مردمی باشد که قرار هرشب‌شان فریاد کشیدن بر سر آمریکا و صهیونیسم در میادین اصلی شهر است.
مردم در میادین اصلی
شهر آماده می‌شود تا پس از افطار، میزبان مردمی باشد که قرار هرشب‌شان فریاد کشیدن بر سر آمریکا و صهیونیسم در میادین اصلی شهر است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، مریم رحمانی، سیزدهمین روز از اسفندماه ۱۴۰۴، هم‌زمان با شام میلاد امام حسن مجتبی (ع)، با دلی داغدار از شهادت رهبر فرزانه انقلاب، در کنار دانشجویان جهادی دانشگاه‌های شریف و تهران هستم. در اطراف میدان انقلاب، میان ساختمان‌های اداری و مسکونیِ تخریب‌شده به دست رژیم صهیونیستی و آمریکا، زمان را سپری می‌کنیم. امروز، پنجمین روز از جنگ تحمیلیِ آمریکایی-صهیونیستی علیه ایران است.

ساعت حدود ۱۴ است؛ نوار زرد هشدار را کنار می‌زنم و وارد کوچه …. در حوالی میدان انقلاب می‌شوم. بوی دود و حجم غبار در فضا سنگینی می‌کند. سطح کوچه و مقابل ساختمان‌هایی که پیش از این مأمن اداری یا مسکونی بودند، اکنون انباشته از خاک، آهن و سنگ است. شیشه‌ها فروریخته و چارچوب پنجره‌ها از شدت انفجار از جا کنده و به داخل ساختمان‌ها پرتاب شده‌اند.

اینجا همان راسته کتاب‌فروشی‌های انقلاب است؛ جایی که همیشه بوی کتاب می‌داد به نوعی بازار ویژه ای برای دانش آموزان و دانشجویان بود. حالا اما صورت خیابان زخمی شده است. دانشجوهایی را می‌بینم که در قالب گروه‌های جهادی برای امدادرسانی به مردمی که در جنگ تحمیلی خودشان و خانه و زندگی‌شان آسیب دیده است در کنار نیروهای هلال احمر مشغول خدمت‌رسانی هستند.

منبع  : خبرگزاری آنا

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *