جناب فیلمساز است که ردای مارکوپولوی قرن ۲۱ را به تن کرده و همچنان که از تعطیلات تشویقیاش لذت میبرد، علاوه بر تونس به لشکری از کشورهای اروپایی یورش میبرد تا بهترین ایدههایش را بدزد و آنها را به عنوان غنایم جنگی با خودش به امریکا برگرداند.
به گزارش سوره سینما، مایکل مور از سال ۱۹۸۹ و با ساخت اولین فیلم مستند خود وارد کارزار حمله به این نهاد و آن نهاد شد. با ساخت مستند «۱۱/۹ فارنهایت» بود که بین مخاطبان ایرانی شناخته شد و اسمش سر زبانها افتاد. گلادیاتور حوزهی مستند بعد از شش سال دوری، پارسال تابستان با دست و پر برگشت و «محل یورش بعدی کجاست؟» ساختهی جدیدش را اولین بار در جشنوارهی بین المللی فیلم تورنتو به نمایش گذاشت.
تماشاگران بیوقفه تشویق کردند و به افتخار کارگردان شصت ودو ساله کلاه از سر برداشتند. هر چند، فیلم با سنگ اندازیهای ادارهی سانسور آمریکا روبهرو شد و در مقایسه با فیلمهای قبلی مور در گیشه ضعیفتر عمل کرد. اگر این مستند را ببینید، حتماً خودتان متوجه میشوید چرا با سنگ اندازی و گارد روبهرو شده اما نقداً بهتر است برویم سراغ روایت یک شاهد، عینی از «محل یورش بعدی کجاست؟» کسی که خودش ساکن آمریکاست، همکار قدیمی مور بوده و دربارهی جدیدترین ساختهی فیلمساز برندهی اسکار، حرفهای جالبی برای گفتن دارد.