وحید علیمحمدی
در سالهای اخیر همه درباره GPUهای قدرتمند، مثل پردازندههای هوش مصنوعی انویدیا و AMD صحبت میکنند، اما یک مشکل اساسی وجود دارد: این پردازندهها باید دائماً حجم عظیمی از داده را از حافظه دریافت کنند.
برای درک اهمیت این دستاورد باید بدانیم حافظههای امروزی چگونه کار میکنند. در حافظههای DRAM پیشرفته، ذخیره یک بیت اطلاعات با نگهداری بار الکتریکی در سلولهای حافظه انجام میشود. برای اینکه این مقدار بار در برابر نویز و نشت الکتریکی پایدار بماند، معمولاً به تعداد زیادی الکترون نیاز است؛ SCMP اشاره میکند که در DRAMهای مدرن این عدد تقریباً در محدوده ۲۰۰ هزار الکترون برای یک بیت قرار دارد.
